سنایی غزنوی
زندگی‌نامهٔ سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶۲ سالگی درگذشت. از آثار وی می‌توان به دیوان‌های قصیده، غزل، ترکیب و ترجیع، قطعه و رباعی اشاره کرد. به علاوه، مثنوی‌های وی معروف و بدین قرارند: مثنوی‌های حدیقةالحقیقه، طریق التحقیق، کارنامهٔ بلخ، سیر العباد الی المعاد، عشق‌نامه و عقل‌نامه. سه مکتوب و یک رسالهٔ نثر نیز به وی نسبت داده‌اند.
آثار سنایی
شعرهای سنایی
- رباعی شمارهٔ ۳۴۳ — چون موی شدم ز رشک پیراهن تو
- رباعی شمارهٔ ۳۴۲ — ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو
- رباعی شمارهٔ ۳۴۴ — دل سوخته شد در تف اندیشهٔ تو
- رباعی شمارهٔ ۳۴۶ — ای همت صد هزار کس در پی تو
- رباعی شمارهٔ ۳۴۰ — جز گرد دلم گشت نداند غم تو
- رباعی شمارهٔ ۳۴۵ — ای زلف و رخ تو مایهٔ پیشهٔ تو
- رباعی شمارهٔ ۳۴۷ — دل کیست که گوهری فشاند بی تو
- رباعی شمارهٔ ۳۴۱ — ای مفلس ما ز مجلس خرم تو
- رباعی شمارهٔ ۳۵۱ — باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو
- رباعی شمارهٔ ۳۵۳ — گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه
- رباعی شمارهٔ ۳۵۴ — ما ذات نهاده بر صفاتیم همه
- رباعی شمارهٔ ۳۴۸ — چون آتش تیز بی‌قرارم بی تو
- رباعی شمارهٔ ۳۵۵ — گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه
- رباعی شمارهٔ ۳۴۹ — ای عقل اگر چند شریفی دون شو
- رباعی شمارهٔ ۳۵۰ — اندر ره عشق دلبران صادق کو
- رباعی شمارهٔ ۳۵۲ — ای معتبران شهر والیتان کو
- رباعی شمارهٔ ۳۶۱ — با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای
- رباعی شمارهٔ ۳۶۲ — در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای
- رباعی شمارهٔ ۳۵۶ — از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه
- رباعی شمارهٔ ۳۶۳ — ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای
- رباعی شمارهٔ ۳۵۷ — با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه
- رباعی شمارهٔ ۳۵۸ — زین عالم بی وفا بپردازی به
- رباعی شمارهٔ ۳۵۹ — گر تو به صلاح خویش کم نازی به
- رباعی شمارهٔ ۳۶۰ — جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه