شیخ محمود شبستری
زندگینامهٔ شیخ محمود شبستری
سعدالدّین محمود بن امینالدّین عبدالکریم بن یحیی شبستری (معروف به شیخ محمود شبستری) یکی از عارفان و شاعران سدهٔ هشتم هجریست. سال تولّد او را گوناگون و از جمله ۶۸۷ ه.ق. دانستهاند. محل تولّد این عارف نامآور قصبهٔ شبستر در نزدیکی شهر تبریز است. او در سال ۷۲۰ ه.ق. در سنّ ۳۳ سالگی وفات یافته و در زادگاهش شبستر مدفون است. کتاب کنزالحقایق او به کوشش آقای علی پیسپار به گنجور افزوده شده است. کتابهای سعادتنامه، مرآت المحققین و مراتب العارفین او از روی نسخههای آماده شده به کوشش همراهان وبگاه تصوف ایرانی به گنجور اضافه شده است. کتاب حقالیقین او نیز از روی نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای سید رضی واحدی در دسترس از طریق وبگاه تصوف ایرانی به گنجور اضافه شده است.
آثار شیخ محمود شبستری
شعرهای شیخ محمود شبستری
- بخش ۱۰ - حکایت — آن شنیدی که خواجه صاین دین
- بخش ۷ - الفرق بین الامر و الاردة — بی غرض یک سخن ز من بشنو
- بخش ۱۱ - الضلال المبین — علم و قدرت هر آنکه کرد انکار
- بخش ۸ - فی فایدة الآخر — امر تکلیف آفتابی بود
- بخش ۹ - التمثیل — آن نبینی که پرتو خورشید
- بخش ۱ - الفصل الخامس فی حیاته و سمعه و بصره تعالی علم الیقین — حی و قیوم آن سمیع بصیر
- بخش ۲ - عین الیقین — هر کجا علم و قدرت است آن شی
- بخش ۳ - حق الیقین — هرکه او مدتی مجاهده کرد
- بخش ۵ - الضلال المبین — علم و سمع و بصر، کلام و حیات
- بخش ۴ - التمثیل — نفس و عقل چون زجاجه و مشکوة
- بخش ۱ - الفصل السادس فی کلامه تعالی وتقدس علم الیقین — متکلم خدای رب رحیم
- بخش ۳ - حق الیقین — رو تن و جان خویش را بشناس
- بخش ۶ - الضلال المبین الفرقة الاولی — سخن حق، مشبهی لئیم
- بخش ۵ - فی اعجاز القرآن — اول اعجاز خلق هر دو جهان
- بخش ۲ - عین الیقین — حرف و صوتی کز اصطکاک هواست
- بخش ۴ - حکایت — خواجه عبدالرحیم تبریزی
- بخش ۷ - الفرقة الثانیة — در راه اعتزال هرزه سرای
- بخش ۲ - عین الیقین — نیست مفهوم هیچ یک موقوف
- بخش ۳ - حق الیقین — این همه بحثهای لفظی بود
- بخش ۱ - الفصل السابع فی حقیقة صفاته تعالی علم الیقین — این صفتهای هفت گانه که رفت
- بخش ۳ - حق الیقین — نسبت فعل را به مظهر و ساز
- بخش ۲ - عین الیقین — آنکه ذات آفرین بیش و کم است
- بخش ۱ - الباب الرابع فی افعاله تعالی و تقدس الفصل الاول فی حقیقة الجبر و القدر علم الیقین — فعلها جمله فعل حق میدان
- بخش ۴ - حکایت — شیخ الاسلام دُرّ معنی سفت