ادیب الممالک فراهانی

زندگی‌نامهٔ ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

آثار ادیب الممالک

• ادیب الممالک
  • دیوان اشعار

شعرهای ادیب الممالک

• شمارهٔ ۲۴۷ - ماده تاریخ میرزاعلی اکبرخان پسر میرزاعلی قائم مقامی در ۲۶ صفر ۱۳۲۹ — ویرانه کرد چرخ بستان و کاخ ما
• شمارهٔ ۲۵۰ — خدایگانا تا دیده ام در این کشور
• شمارهٔ ۲۴۸ - ماده تاریخ در سوگ حسین خان فرزند نظام السلطنه مافی — چو رفت برباد زدست بیداد
• شمارهٔ ۲۴۹ - مسمط راز تیموری — بشنو ای فرزند تا ازین دفتر
• شمارهٔ ۲۵۱ - تاجگذاری پادشاه ۱۳۳۲ — آفتابی است تاج شاهنشاه
• شمارهٔ ۱ - شادروان شاپور — شبی با گل‌عذاری مست و مخمور
• شمارهٔ ۲ - داستان کفش ابوالقاسم طنبوری بغدادی — مطرب عشق بگلبانگ طرب
• شمارهٔ ۹ — ما را چه که باغ لاله دارد
• شمارهٔ ۶ — بنام خداوند هر بود و هست
• شمارهٔ ۱۰ — من که در دانش و هنر طاقم
• شمارهٔ ۵ - دیباچه — چو دانا ز گنجینه در باز کرد
• شمارهٔ ۷ — بنام پدید آور هست و بود
• شمارهٔ ۴ - آزمند خسیس — آزمندی هواپرست و خسیس
• شمارهٔ ۳ - نکوهش بیطرفی ایران — در مجانی الادب شماره نخست
• شمارهٔ ۸ - بمناسبت تاجگذاری ۱۳۳۲ — ای تاج خدایگان اعظم
• شمارهٔ ۱۴ - طلیعه روزنامه نیم رسمی آفتاب — خداوندان دانش را بشارت
• شمارهٔ ۱۵ — زمین گرد است مانند گلوله
• شمارهٔ ۱۶ — این چه . . . الملک بود ای نور چشم
• شمارهٔ ۱۱ — سهی سروی از تخم شاهان کی
• شمارهٔ ۱۲ - برای شاهزاده خانم عیال عمادالملک طبسی نگاشته شده — ای طرازنده اساس خرد
• شمارهٔ ۱۳ — ای مجیر السلطنه ای جان پاک
• شمارهٔ ۱۷ — آن شنیدم که روبهی عیار
• شمارهٔ ۱۸ - در ستایش آب شلف معدنی تنکابن — آفریننده شفا و مرض
• شمارهٔ ۲۴ - تمثیل گرگ و بره — آن لحظه که در میان خون خفت