ادیب الممالک فراهانی
زاده ۱۲۷۷ – درگذشته ۱۳۳۶ هجری قمری، گازران
زندگینامهٔ ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیبالممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامهنگار دورهٔ مشروطه است.
آثار ادیب الممالک
شعرهای ادیب الممالک
- شمارهٔ ۲۰۱ — دلبر ماه پیکر خود را
- شمارهٔ ۲۰۲ — عمید سلطنه سردار امجد آنکه ندید
- شمارهٔ ۱۹۸ — نداشت چون سوی مقصود ره بکسوت خویش
- شمارهٔ ۲۰۴ - ماده تاریخ — شاه چون مجلس مقدس را
- شمارهٔ ۲۰۵ — ای ظهور تو چنان پدری
- شمارهٔ ۲۰۰ — با تو ای چرخ زنم به نیرو گرچه
- شمارهٔ ۱۹۹ - در مقدمه شاهنامه — فروشد به فرمان یزدان پاک
- شمارهٔ ۲۰۶ — بنده ام بنده ولی بیخردم
- شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملک — ای در بیان مدح و صفات کمال تو
- شمارهٔ ۲۱۳ — مرا ز روی تعصب معاندی پرسید
- شمارهٔ ۲۱۰ - نیز در مدح مظفرالدین شاه — کسان زخارف دنیا بدین خریدارند
- شمارهٔ ۲۱۲ - متضمن چهار ماده تاریخ برای جشن تاجگذاری — از ادیب الممالک اندر یاد
- شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظم — آنکه درگاهش با چرخ همی گوید
- شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سروده — ستوده نام ملک جاودانه در گیتی
- شمارهٔ ۲۱۱ - باقای دبیر الملک نوشتم که باقای ذکاء الملک وزیر عدلیه برساند — خدایگانا میرا ز حال خود قدری
- شمارهٔ ۲۱۴ — سید یحیی دولت آبادی
- شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامه — گر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که من
- شمارهٔ ۲۲۰ — خدایگانا میرا اگر شنیدستی
- شمارهٔ ۲۲۱ — ز شادروان کسری چون گذشتی
- شمارهٔ ۲۱۵ - از دیباچه شاهنامه — شهریاری که اهرمن شکن است
- شمارهٔ ۲۱۹ — خسرو ایران خدیو شرق احمد شه که قدرش
- شمارهٔ ۲۱۸ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضاقلیخان رفیع الملک — رضاقلیخان ای خواجه ای که از سر صدق
- شمارهٔ ۲۱۷ - نکوهش عدلیه عصر قاجار — نشان عدل چه جوئی در این دو سر قافان
- شمارهٔ ۲۲۳ - در مرثیت برادر میرزا سید محمد مجتهد طباطبائی — برادر پدر ما اگر ز دنیا رفت