ادیب الممالک فراهانی
زاده ۱۲۷۷ – درگذشته ۱۳۳۶ هجری قمری، گازران
زندگی‌نامهٔ ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.
آثار ادیب الممالک
شعرهای ادیب الممالک
- شمارهٔ ۲۶ — به ایرانیان روس بیداد کرد
- شمارهٔ ۲۳ - شرایط قضاوت — کسی بر حکم بین الناس بگزین
- شمارهٔ ۲۲ — بشنو از من داستان مختصر
- شمارهٔ ۲۱ — ای تازه عروس مهربانم
- شمارهٔ ۱۹ — آن شنیدم که گفت پشه به کیک
- شمارهٔ ۲۰ — بنام ایزدان امشاسپندان
- شمارهٔ ۲۵ — شاعری گفت که در راه حجاز
- شمارهٔ ۲۹ - نگارش عهدنامه — سپس بهر تاراج این تاج و تخت
- شمارهٔ ۳۲ - تمثیل از گفتار پهلوان بفرزند — چه خوش گفت با پور خود پهلوان
- شمارهٔ ۳۱ - تجاوزات همسایگان در جنوب و شمال — ندیدی مگر کاندرین سال شوم
- شمارهٔ ۲۸ - موافقت انگلیس و تصدیق بر بستن عهد و پیمان — چو روس این سخن گفت با انگلیس
- شمارهٔ ۲۷ - اشاره بمعاهده ۱۹۰۷ — چو پیمان شکن یار همسایه دید
- شمارهٔ ۳۰ - اولتیماتوم روس به ایران و تجاوزات او در سرحدات ایران — چو همراز شد روس با انگلیس
- شمارهٔ ۳۳ - یادآوری از شاهان و دلیران باستان — کجا شد فریدون زرین کلاه
- شمارهٔ ۱ - حمایل — ای آنکه ترا چو مه شمایل باشد
- شمارهٔ ۴ — انگشتر التفاتی ایدوست رسید
- شمارهٔ ۲ — ای آنکه خوش است در فراقت مردن
- شمارهٔ ۳ - انگشتر — ای وصل تو از ملک سلیمان خوشتر
- شمارهٔ ۹ - سیب — ای قد تو در گلشن جان نخل امید
- شمارهٔ ۵ - گوشواره — زر در رهت از چهره نثار آوردم
- شمارهٔ ۷ - دست بنده و خلخال — چون شد دل و جانم از نگاهی مستت
- شمارهٔ ۶ — تا از می عشق جرعه نوش تو شدم
- شمارهٔ ۸ — ای آنکه به هجران تو از جان سیرم
- شمارهٔ ۱۰ — ای آنکه ترا پنجه شیری باشد