انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- رباعی شمارهٔ ۳۰۷ — ای دل ز وصال تو نشانی دارم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۸ — من با تو که عشق جاودانی دارم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۳ — از غم صدف دو دیده پر در دارم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۲ — آخر ز تو چون روی به خون تر دارم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۵ — راز تو ز بیم خصم پنهان دارم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۱ — ای دل ز فلک چرا نیوشی آزرم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۶ — نه در غم عشق یار یاری دارم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۴ — در کوی غمت هزار منزل دارم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۰ — در کار تو هر روز گرفتارترم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۱ — بفروختمت سزد به جان باز خرم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۳ — بینم دل خویش گر دهانت اندیشم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۲ — من بنده که کمتر سگ کویت باشم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۵ — بر چرخ رسید از تو دم سرد دلم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۶ — ای خورده به واجبی چو مردان غم علم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۴ — خوار و خجلم خوار و خجل باد دلم
- رباعی شمارهٔ ۳۰۹ — نام تو نویسم ار قلم بردارم
- رباعی شمارهٔ ۳۲۰ — شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۸ — در خدمت تست عقل و هوش و جانم
- رباعی شمارهٔ ۳۲۲ — چون حرب کنم هیچ محابا نکنم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۹ — ای دل چو به غمهای جهان درمانم
- رباعی شمارهٔ ۳۲۱ — بازیچهٔ دور آسمانم چه کنم
- رباعی شمارهٔ ۳۲۴ — کس نیست غم اندوخته‌تر زین که منم
- رباعی شمارهٔ ۳۱۷ — پر شد ز شراب عشق جانا جامم
- رباعی شمارهٔ ۳۲۳ — می نوش کنم ولیک مستی نکنم