فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۳۳۶ — از سر ازل پرده به بوی تو گشادند
- غزل شمارهٔ ۳۳۷ — خوشا آنان که ترک کام کردند
- غزل شمارهٔ ۳۳۸ — در دل شب خبر از عالم جانم کردند
- غزل شمارهٔ ۳۳۹ — عاشقان از لب خوبان می مستانه زدند
- غزل شمارهٔ ۳۴۲ — در روی چه خورشید تو دیدن نگذارند
- غزل شمارهٔ ۳۴۱ — صد جلوه کنی هر دم و دیدن نگذارند
- غزل شمارهٔ ۳۴۳ — عاشقان محو یار میباشند
- غزل شمارهٔ ۳۴۰ — جهان را بهر انسان آفریدند
- غزل شمارهٔ ۳۴۵ — شوخ آهو چشم من چون روی در صحرا کند
- غزل شمارهٔ ۳۴۴ — عارفان از چمن قدس چو بوی تو کشند
- غزل شمارهٔ ۳۵۱ — هر که دارد درد عشقی یاد درمان کی کند
- غزل شمارهٔ ۳۴۸ — آنکه باشد مست زهد او عیب مستان چون کند
- غزل شمارهٔ ۳۴۶ — هر که حرفی ز کتاب دل ما گوش کند
- غزل شمارهٔ ۳۴۷ — عشق استفاده از قلم و لوح حق کند
- غزل شمارهٔ ۳۵۰ — باده‌ای خواهم بدن مستی کند
- غزل شمارهٔ ۳۴۹ — ای خنک آن نیستی کو دعوی هستی کند
- غزل شمارهٔ ۳۵۴ — در کار دینم مرد مرد عقل این تقاضا میکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۹ — غمزهٔ چشم پرفنت سحر حلال میکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۵ — حق را نمیگویم بعام علم این تقاضا میکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۶ — افلاک را جلالت تو پست میکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۷ — گاهی به غمزه‌ای دلی آباد میکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۸ — زور بازوی یقینش رفع هر شک میکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۳ — عاقل نمی‌باشم دمی عشق این تقاضا میکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۲ — گر زنم لاف از سخن شعر این تقاضا میکند