فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۸ — تا مرا عشق تو با دیوانگان زنجیر کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۶ — لعل لب تو چه با شکر کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۷ — خوش بود عدم هستی ما را که خبر کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۱ — یار آمد از درم سحری در فراز کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۹ — ای مسلمانان مرا عشق جوانی پیر کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۴ — روی در روی یار باید کرد
- غزل شمارهٔ ۲۶۵ — عشق آمد و عقل را بدر کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۰ — واعظ به منبر آمد و بیهوده ساز کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۶ — گر یار بما رخ ننماید چه توان کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۳ — دل ز اغیار ، پاک خواهم کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۲ — دم بدم از تو یاد خواهم کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۴ — چو نقاش ازل طرح جهان کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۵ — توانی گر درین ره ترک جان کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۹ — یاد آن روز که از زلف گره وا می‌کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۸ — یاد باد آنکه اثر در دل شیدا می‌کرد
- غزل شمارهٔ ۲۷۷ — دل را غمگین نمی‌توان کرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۵ — کم عطا یا اعطیت من عطا یاک فزد
- غزل شمارهٔ ۲۸۲ — همه را خود نوازد و سازد
- غزل شمارهٔ ۲۸۶ — ما سرّ کُن فَکانیم ما را که می‌شناسد؟
- غزل شمارهٔ ۲۸۳ — چشم شوخ تو فتنه میسازد
- غزل شمارهٔ ۲۸۴ — بنما رخ و جان بستان یعنی بنمی ارزد؟
- غزل شمارهٔ ۲۸۱ — شور عشقی گر که دلرا بر سر کار آورد
- غزل شمارهٔ ۲۸۷ — محنت این سرا بکش ریحِ نجات می‌رسد
- غزل شمارهٔ ۲۸۰ — به کوی سرّ قدر گر گذر توانی کرد