فیض کاشانی
زندگی‌نامهٔ فیض کاشانی
ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است. وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.
آثار فیض کاشانی
شعرهای فیض کاشانی
- غزل شمارهٔ ۳۶۰ — سوی این دون گدا آنشاه کی رو میکند
- غزل شمارهٔ ۳۶۱ — این دل سرگشته خود را جستجو کی میکند
- غزل شمارهٔ ۳۶۴ — خوش آنکه کشتگان غمش را ندا کنند
- غزل شمارهٔ ۳۶۳ — این فقیهان که بظاهر همه اخوان همند
- غزل شمارهٔ ۳۶۵ — شاهدان گر جلوه بر ایمان کنند
- غزل شمارهٔ ۳۶۲ — اهل معنی همه جان هم و جانان همند
- غزل شمارهٔ ۳۶۷ — آنان که ره عالم ارواح بپویند
- غزل شمارهٔ ۳۶۶ — دل عالم حسن تو کی رنج و تعب بیند
- غزل شمارهٔ ۳۶۸ — یار را با تو کار خواهد بود
- غزل شمارهٔ ۳۷۰ — بی تو یکدم نمی‌توانم بود
- غزل شمارهٔ ۳۷۱ — سر چو بی عشقست ننک جان بود
- غزل شمارهٔ ۳۷۲ — تا چند بزنجیر خرد بند توان بود
- غزل شمارهٔ ۳۷۳ — چون غم غم عشق تو بود زار توان بود
- غزل شمارهٔ ۳۷۴ — عید است و هرکس از غلط غیری گرفته یار خود
- غزل شمارهٔ ۳۷۵ — در سر بوالهوس نگر چون شر و شور میرود
- غزل شمارهٔ ۳۶۹ — غم فراق تو ای دوست بی‌شمار بود
- غزل شمارهٔ ۳۸۱ — اگر سوی شام ار بری میرود
- غزل شمارهٔ ۳۸۲ — کجا میرود روح و کی میرود
- غزل شمارهٔ ۳۸۰ — زحمت مکش طبیب که این تب نمیرود
- غزل شمارهٔ ۳۸۳ — بر درگه تو حاجت خلقان روا شود
- غزل شمارهٔ ۳۷۸ — هرکجا آن ماه‌سیما میرود
- غزل شمارهٔ ۳۷۶ — در سر شوریده سودا میرود
- غزل شمارهٔ ۳۷۹ — زنده‌دل از چه رو بدن عالم نور میرود
- غزل شمارهٔ ۳۷۷ — چون سخن از دلبر ما میرود