قاآنی
زندگی‌نامهٔ قاآنی
میرزا حبیب الله شیرازی متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شعرای نامدار عهد قاجار است. وی در سال ۱۲۲۳ هجری قمری در شیراز متولد شد، تحصیلات مقدماتی را در همان شیراز گذراند. او در اوان جوانی عازم مشهد شد تا در آنجا به ادامهٔ تحصیل بپردازد. در سفر به تهران شعری در مدح فتحعلی شاه سرود و از وی لقب مجتهد الشعرا گرفت. قاآنی در ادبیات عرب و فارسی مهارت کافی یافت و به حکمت نیز علاقهٔ سرشاری داشت. او با زبانهای فرانسه و انگلیسی نیز تا حد زیادی آشنایی داشت. همچنین در ریاضیات، کلام و منطق نیز استادی مسلم به شمار می‌رفت. دیوان اشعار وی بالغ بر بیست هزار بیت است. او کتابی به نام پریشان به سبک گلستان در نثر نگاشت. قاآنی در سال ۱۲۷۰ هجری قمری در تهران وفات یافت و درحرم حضرت عبدالعظیم مدفون شد.
آثار قاآنی
شعرهای قاآنی
- شمارهٔ ۱۸ — کلام عاقل و جاهل به گوش یکدیگر
- شمارهٔ ۱۹ — چو زنی در دام شهوت شد اسیر
- شمارهٔ ۱۷ — ای که از عشق و عقل می‌لافی
- شمارهٔ ۱۵ — استرم را اگر فرستادی
- شمارهٔ ۱۲ — مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویش
- شمارهٔ ۱۶ — مر آن خدای که پیمانه را نگهدارد
- شمارهٔ ۱۳ — بسکه سرگرم حجت خویشند
- شمارهٔ ۱۴ — مردکز عیب خویش بیخبرست
- شمارهٔ ۲۱ — ظلم ظالم ذخیره‌ایست نکو
- شمارهٔ ۲۷ — امید عیش مدار از جهان بوقلمون
- شمارهٔ ۲۲ — درین‌کتاب پریشان نبینی از تربیتت
- شمارهٔ ۲۴ — رنج بیوقت و مرگ بی‌هنگام
- شمارهٔ ۲۶ — نفس امارهٔ تو دشمن تست
- شمارهٔ ۲۵ — منافق آنچنان داند ز تلبیس
- شمارهٔ ۲۰ — عاقل از دیدار معنی غافلست
- شمارهٔ ۲۳ — خازن میر معظم راوی اشعار من
- شمارهٔ ۲۹ — ای دل از جویی که جز احمد کسش میراب نیست
- شمارهٔ ۳۲ — ذکر خیری که پیش ازین بودت
- شمارهٔ ۳۳ — چو از نعمت حق شود بنده غافل
- شمارهٔ ۳۰ — زینگونه که امروز کند خواجه تغافل
- شمارهٔ ۳۱ — ای کعبه به ما از ما نزدیکتری امّا
- شمارهٔ ۳۴ — آه مظلوم تیر دلدوزیست
- شمارهٔ ۲۸ — ز عهد مهد تا پایان پیری
- شمارهٔ ۳۵ — ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت