قدسی مشهدی
زندگی‌نامهٔ قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده است. قدسی در سال ۱۰۵۶ هجری قمری درگذشت و در آرامگاه شاعران کشمیر دفن شد. دیوان قدسی مشهدی به همت آقای امیرحسین موسوی در گنجور در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.
آثار قدسی مشهدی
شعرهای قدسی مشهدی
- شمارهٔ ۱۹ - تعریف باغ بیگم‌آباد — چو آمد سوی باغ بیگم‌آباد
- شمارهٔ ۲۱ - تعریف چشمه ورناک — خَضِر سرچشمه ورناک جوید
- شمارهٔ ۲۲ - صدای سروش برای ثناگستری چمن کشمیر — مرا این نغمه مالد دم به دم گوش
- شمارهٔ ۲۰ - تعریف باغ آصف‌آباد — چو آمد سوی باغ آصف‌آباد
- شمارهٔ ۲۳ - در تعریف پیرپنجال — در باغ بهشت است این که الحال
- شمارهٔ ۲۴ - مدح شاهجهان و پایان کلام — کف قدرت پس از مقصود ایجاد
- شمارهٔ ۱۸ - تعریف چشمه اچول — اگر عمر ابد خواهی در ایام
- شمارهٔ ۱۷ - تعریف ورود شاهجهان به کشمیر — کند طاووس کشتی بر هما ناز
- شمارهٔ ۲۷ - در توصیف جلد کتابی سلطنتی — صدف‌وار این جلد گوهرنگار
- شمارهٔ ۲۶ - در توصیف شکارگاه شاه جهان در پالم — زهی صیدگاه شهنشاه دین
- شمارهٔ ۲۹ - وصف خوابگاه شاهی — زهی عالی بنا کز پایداری
- شمارهٔ ۳۱ - تعریف توکل و قصه رهزن فقیر شده و حال بت‌پرست تارک دنیا — زنده‌دلی بهر تماشای هند
- شمارهٔ ۳۲ - مذمّت مدح خسان و فواید هجو ایشان و مذمّت شعرای طامع و کاذب — دوش به رسواشدن عالمی
- شمارهٔ ۲۸ - تعریف تخت سلطنتی و تاریخ ساخت آن — زهی فرخنده تخت پادشاهی
- شمارهٔ ۳۰ - در وصف ناتوانی و بیماری — مسلمانان فغان زین ناتوانی
- شمارهٔ ۲۵ - در توصیف باغ جهان‌آرای اکبرآباد — تعالی‌لله ازین باغ دل‌افروز
- شمارهٔ ۳۴ - در مذمّت سخن‌ناشناسان — سهل دان حرف منکران سخن
- شمارهٔ ۳۳ - در شکایت از احوال خود و ستایش عشق — من چه کسم؟ غم‌زده بی‌کسی
- بخش ۴ — بود لفظ چون شیر و معنی شکر
- بخش ۵ — چو راه ثنایش کند سر، رقم
- بخش ۶ — تنومندی و دست زورش حلال
- بخش ۲ — سخن بهر جسم زبان است جان
- بخش ۳ — کسی را که در طبع انصاف نیست
- بخش ۱ — به نام خدایی که روز نخست