قدسی مشهدی
زندگی‌نامهٔ قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده است. قدسی در سال ۱۰۵۶ هجری قمری درگذشت و در آرامگاه شاعران کشمیر دفن شد. دیوان قدسی مشهدی به همت آقای امیرحسین موسوی در گنجور در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.
آثار قدسی مشهدی
شعرهای قدسی مشهدی
- شمارهٔ ۶۵۰ — در خانقه کون و مکان پیر تویی
- شمارهٔ ۶۵۱ — ای پیرو کاملان عرفان که تویی
- شمارهٔ ۶۴۵ — با حرص و هوا، کی بود روزبهی؟
- شمارهٔ ۶۴۸ — ای قد تو سرو چمن دلجویی
- شمارهٔ ۶۴۶ — هرچند که دارد آسمان مهر و مهی
- شمارهٔ ۶۴۷ — از کس نبود هراس در تنهایی
- شمارهٔ ۶۴۴ — گیرم ز مقربان درگاه شوی
- شمارهٔ ۶۴۹ — با رستم گُرد اگر هماورد تویی
- شمارهٔ ۶ - بازآمدن به تعریف کشمیر — اگر این است نزهت‌گاه کشمیر
- شمارهٔ ۴ - تعریف باغ و بهار و سرسبزی کشمیر — چرا افسرده‌ای قدسی و دل‌گیر؟
- شمارهٔ ۸ - تعریف باغ فیض‌بخش — ز باغ فیض‌بخشم دل بود شاد
- شمارهٔ ۲ - حمد و نعت — الهی بلبل این بوستانم
- شمارهٔ ۷ - اوصاف دلربایی باغ فرح‌بخش — مرا باغ فرح‌بخش است منظور
- شمارهٔ ۱ - دیباچه جلالای طباطبایی بر مثنویاتی که کلیم و قدسی در تعریف کشمیر سروده‌اند — به نام پادشاه پادشاهان
- شمارهٔ ۵ - مشکلات راه کشمیر و کوه پیرپنجال — به کشمیر اعتقاد ما درست است
- شمارهٔ ۳ - تعریف ملک کشمیر و آب و هوای آن — خوشا کشمیر و خاک پاک کشمیر
- شمارهٔ ۱۳ - در توصیف باغ الهی — بود باغ جنان باغ الهی
- شمارهٔ ۱۴ - تعریف نورباغ — بهشت جاودانی نورباغ است
- شمارهٔ ۱۵ - در تعریف باغ بحرآرا بر لب دریا — ز دریا باغ بحرآرا نمایان
- شمارهٔ ۱۱ - تعریف باغ جهان‌آرا — ندارد دهر، جای دل فروگیر
- شمارهٔ ۹ - اوصاف باغ شاهزاده — بود برجی به باغ شاهزاده
- شمارهٔ ۱۰ - اوصاف باغ نشاط — دلت را گر هوای انبساط است
- شمارهٔ ۱۲ - تعریف باغ صادق‌آباد — صفای بوستان صادق‌آباد
- شمارهٔ ۱۶ - تعربف تالاب صفاپور — بود جام جهان‌بین گرچه پرنور