جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگینامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- بخش ۱۰ - اشارت به کلام — وآخرین وصف کان کلام بود
- بخش ۱۱ - اشارة الی افعاله سبحانه — حادثات جهان چه شر و چه خیر
- بخش ۱۳ - اشارة الی الایمان بالانبیاء علیهم السلام — انبیا برگزیدگان حق اند
- بخش ۱۵ - اشارة الی ختمیته صلی الله علیه و سلم — خاتم الانبیاء و الرسل است
- بخش ۱۶ - فی شریعته صلی الله علیه و سلم — شرع او ناسخ شریعتهاست
- بخش ۱۴ - اشارة الی افضلیة نبینا صلی الله علیه و سلم — هست بر مقتضای فضل ازل
- بخش ۹ - اشارت به سمع و بصر — هر یک از وصف سمع و وصف بصر
- بخش ۱۲ - اشارت به وجود ملائکه — زانچه از علم آمده به عیان
- بخش ۲۰ - اشارت به آنکه کتاب الله قدیم است — چون کتاب خدا کلام خداست
- بخش ۲۴ - اشارت به نفختین — چون شود نوبت جهان آخر
- بخش ۱۷ - اشارة الی معراجه صلی الله علیه و سلم — برد بیدار حق شب از بطحا
- بخش ۱۸ - اشارت به معجزات انبیا علیهم السلام — خرق عادات از نبی و ولی
- بخش ۲۲ - اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیست — هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید
- بخش ۱۹ - اشارت به کتاب های خدای تعالی — هست حق را کتاب ها بسیار
- بخش ۲۳ - اشارت به عذاب قبر و سؤال منکر و نکیر — هر که را زیر خاک شد منزل
- بخش ۲۱ - اشارت به فضیلت امت و شرف آل و اصحاب او صلی الله علیه و علی آله و سلم — امت احمد از میان امم
- بخش ۲۵ - اشارت به تطایر صحایف — از پی نفخ صور نوع بشر
- بخش ۲۶ - اشارت به میزان — وضع میزان کنند از پی آن
- بخش ۲۹ - اشارت به خلود کفار در نار و خروج بعض عصات به شفاعت — هر که افتد به دوزخ از کفار
- بخش ۳۰ - اشارت به حوض کوثر — چون ز دوزخ کنند خلق گذر
- بخش ۲۸ - اشارت به مواقف عرصات — پنجه آمد مواقف عرصات
- بخش ۳۲ - گفتار در ختم دفتر اول از کتاب سلسلة الذهب و حواله آنچه تقریب سخن به آن رسیده بود به دفتر دیگر — چون شد این اعتقاد نامه درست
- بخش ۲۷ - اشارت به صراط — چون ز میزان و وزن آن برهند
- بخش ۳۱ - اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانه — درجات بهشت باشد هشت