کسایی مروزی
زندگی‌نامهٔ کسایی
مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت باقی مانده است. وفات او را اندکی بعد از سال ۳۹۴ هجری قمری ذکر کرده‌اند. اشعار باقیمانده از کسایی به همت آقای مهرداد بیات به گنجور اضافه شده است.
آثار کسایی
شعرهای کسایی
- شمارهٔ ۴۴ — نان سیاه و خوردی بی چَربو
- شمارهٔ ۴۶ — فروز باسلیق مرا ترسا
- شمارهٔ ۴۵ — بیمارم از نهیب عقب رنجه
- شمارهٔ ۴۹ — دو گوش سخت کن و بیهده سخن مشنو
- شمارهٔ ۴۳ — سزد که بگسلم از یار سیم دندان طمع
- شمارهٔ ۴۲ — آراسته کردند به پروین دو شب من
- شمارهٔ ۴۸ — درهٔ من شده ست از نعمت
- شمارهٔ ۴۷ — که نعمهای او چو چرخ روان
- شمارهٔ ۵۳ — از گواز و تَش و انگشته و بهمان و فلان
- شمارهٔ ۵۴ — هر چه کردی نیک و بد فردا به پیشت آورند
- شمارهٔ ۵۷ — از عبیر و عنبر و از مشک و لاد و دار بوی
- شمارهٔ ۵۱ — ما را بدان لب تو نیاز است در جهان
- شمارهٔ ۵۲ — خواجه ، تُتماج باید و سر بریان
- شمارهٔ ۵۶ — آنکه نداند همی سرود ز یاسین
- شمارهٔ ۵۵ — نکنی طاعت و آنگه که کنی سست و ضعیف
- شمارهٔ ۵۰ — دلی را کز هوا جستن چو مرغ اندر هوا یابی
- تیغ خورشید — گر در عمری شبی به ما پردازد
- پیغام فلک — نارفته به شاهراه وصلت گامی
- هستی — این هستی تو ، هستی هست دگر است