مثنویات — دیوان اشعار مسعود سعد سلمان
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۵ - مدح خواجه ابونصر — خواجه بونصر پارسی که جهان
- شمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمن — باز کس چون امیر بهمن نیست
- شمارهٔ ۳ - توصیف اسب — مرکبش فعل برق و صرصر پای
- شمارهٔ ۴ - ستایش سلطان مسعود — پدری کز همه ملوک جهان
- شمارهٔ ۲ - ثنای عضدالدوله شیرزاد — گرچه خرم شده ست لوهاوور
- شمارهٔ ۱ - توصیف بر شکال — برشکال ای بهار هندستان
- شمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهو — ماهو آن سید ستوده خصال
- شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی — لحن نای محمد نایی
- شمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیر — باز ابوالقاسم آن خیاره دبیر
- شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی — باز شاهینی نکو دیدار
- شمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوس — در برابر امیر کیکاوس
- شمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایل — بوالفضایل که سیدیست اصیل
- شمارهٔ ۱۳ - در حق خویش گوید — من که مسعود سعد سلمانم
- شمارهٔ ۱۲ - مدح حسین طبیب — مشفق عمرها حسین طبیب
- شمارهٔ ۲۲ - صفت ماهوک رقاص — ماهُوَک در میان چو در گردد
- شمارهٔ ۱۶ - صفت علی نایی — از دگر سو علی به نغمه نای
- شمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانی — پری خوش خط ار به رنگ رباب
- شمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خواننده — باز عثمان عندلیب آواز
- شمارهٔ ۱۷ - صفت اسفندیار چنگی — چنگ اسفندیار چنگی باز
- شمارهٔ ۱۹ - صفت زرور بربطی — زرور از بربط بدیع نوا
- شمارهٔ ۱۸ - صفت کودک جعبه زن — جعبه کودک خویش دلکش
- شمارهٔ ۲۱ - صفت بانوی قوال — بانو آن نادر جهان به سرود
- شمارهٔ ۲۳ - طیبت — طیبتی می کنم معاذالله