مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۷ — تو جانا بی‌وصالش در چه کاری
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۰ — تو تا بنشسته‌ای بر دار فانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۴ — روز ار دو هزار بار می‌آیی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۱ — نه آتش‌های ما را ترجمانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۲ — به کوی دل فرورفتم زمانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۴ — چو اسم شمس دین اسما تو دیدی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۶ — بگفتم با دلم آخر قراری
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۵ — مرا اندر جگر بنشست خاری
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۹ — مگر تو یوسفان را دلستانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۵ — مندیش از آن بت مسیحایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۸ — بیا ای آنک سلطان جمالی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۳ — دیدی که چه کرد یار ما؟ دیدی؟
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۷ — گر وسوسه ره دهی به گوشی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۱ — بشنیده بدم که جان جانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۹ — با این همه مهر و مهربانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۲ — ای ساقی باده معانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۰ — آورد خبر شکرستانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۶ — چون سوی برادری بپویی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۴ — ای بی‌تو حرام زندگانی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۸ — باغ است و بهار و سرو عالی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۷ — مجلس چو چراغ و تو چو آبی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۵ — برجه که بهار زد صلایی
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۶ — ای دیده ز نم زبون نگشتی
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۳ — ای وصل تو آب زندگانی