باب اول در عدل و تدبیر و رای — بوستان سعدی
فهرست شعرها
- بخش ۵ - حکایت در شناختن دوست و دشمن را — شنیدم که دارای فرخ تبار
- بخش ۶ - گفتار اندر نظر در حق رعیت مظلوم — تو کی بشنوی نالهٔ دادخواه
- بخش ۷ - هم در این معنی — خبر یافت گردن‌کشی در عراق
- بخش ۳ - گفتار اندر بخشایش بر ضعیفان — نه بر حکم شرع آب خوردن خطاست
- بخش ۹ - حکایت اتابک تکله — در اخبار شاهان پیشینه هست
- بخش ۴ - در معنی شفقت بر حال رعیت — شنیدم که فرماندهی دادگر
- بخش ۱۰ - حکایت ملک روم با دانشمند — شنیدم که بگریست سلطان روم
- بخش ۸ - حکایت در معنی شفقت — یکی از بزرگان اهل تمیز
- بخش ۱ - سر‌آغاز — شنیدم که در وقت نزع روان
- بخش ۲ - حکایت در تدبیر و تأخیر در سیاست — ز دریای عمان برآمد کسی
- بخش ۱۲ - گفتار اندر نگه داشتن خاطر درویشان — مها زورمندی مکن با کهان
- بخش ۱۴ - حکایت — شبی دود خلق آتشی برفروخت
- بخش ۱۸ - حکایت عابد و استخوان پوسیده — شنیدم که یک بار در حله‌ای
- بخش ۲۰ - حکایت شحنه مردم آزار — گزیری به چاهی در افتاده بود
- بخش ۱۷ - صفت جمعیت اوقات درویشان راضی — مگو جاهی از سلطنت بیش نیست
- بخش ۲۲ - در نواخت رعیت و رحمت بر افتادگان — مدر پرده کس به هنگام جنگ
- بخش ۱۵ - اندر معنی عدل و ظلم و ثمرهٔ آن — خبرداری از خسروان عجم
- بخش ۲۱ - حکایت حجاج یوسف — حکایت کنند از یکی نیکمرد
- بخش ۱۱ - حکایت مرزبان ستمگار با زاهد — خردمند مردی در اقصای شام
- بخش ۱۹ - گفتار اندر نکوکاری و بدکاری و عاقبت آنها — نکوکار مردم نباشد بدش
- بخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت با ناتوانان در حال توانایی — چنان قَحط سالی شد اندر دمشق
- بخش ۱۶ - حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشان — شنیدم که در مرزی از باختر
- بخش ۲۶ - حکایت قزل ارسلان با دانشمند — قزل ارسلان قلعه‌ای سخت داشت
- بخش ۲۷ - حکایت — چو الب ارسلان جان به جان‌بخش داد
- بخش ۲۴ - گفتار اندر بی‌وفائی دنیا — جهان ای پسر ملک جاوید نیست
- بخش ۲۵ - در تغیر روزگار و انتقال مملکت — شنیدم که در مصر میری اجل
- بخش ۳۴ - گفتار اندر نواخت لشکریان در حالت امن — دلاور که باری تهور نمود
- بخش ۲۳ - حکایت در این معنی — یکی را حکایت کنند از ملوک
- بخش ۳۲ - حکایت در معنی خاموشی از نصیحت کسی که پند نپذیرد — حکایت کنند از جفاگستری
- بخش ۳۰ - حکایت درویش صادق و پادشاه بیدادگر — شنیدم که از نیکمردی فقیر
- بخش ۲۹ - حکایت مأمون با کنیزک — چو دور خلافت به مأمون رسید
- بخش ۳۳ - گفتار اندر رای و تدبیر ملک و لشکرکشی — همی تا برآید به تدبیر کار
- بخش ۳۱ - حکایت زورآزمای تنگدست — یکی مشت زن بخت و روزی نداشت
- بخش ۲۸ - حکایت پادشاه غور با روستایی — شنیدم که از پادشاهان غور
- بخش ۳۷ - گفتار اندر حذر کردن از دشمنان — نگویم ز جنگ بد اندیش ترس
- بخش ۳۸ - گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر — میان دو بدخواه کوتاه دست
- بخش ۳۹ - گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روی عاقبت اندیشی — چو شمشیر پیکار برداشتی
- بخش ۴۰ - گفتار اندر حذر از دشمنی که در طاعت آید — گرت خویش دشمن شود دوستدار
- بخش ۳۶ - گفتار اندر دلداری هنرمندان — دو تن، پرور ای شاه کشور گشای
- بخش ۴۱ - گفتار اندر پوشیدن راز خویش — به تدبیر جنگ بد اندیش کوش
- بخش ۳۵ - گفتار اندر تقویت مردان کار آزموده — به پیکار دشمن دلیران فرست