سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۴۵۹ — چو هیچ می نکنی التفات با ما تو
- شمارهٔ ۴۶۰ — کسی کو عشق بازد با رخ تو
- شمارهٔ ۴۶۲ — اَیا گرفته مه و آفتاب نور از تو
- شمارهٔ ۴۶۱ — عاشقم بر تو و بر صورت جان پرور تو
- شمارهٔ ۴۶۵ — ای مشک و عنبر شمه یی از بوی تو
- شمارهٔ ۴۶۶ — شرم دارد آفتاب ازروی تو
- شمارهٔ ۴۶۳ — ای فغان بی دلان از چشم شوخ شنگ تو
- شمارهٔ ۴۶۴ — خط نورست بر آن تخته پیشانی تو
- شمارهٔ ۴۷۳ — ای که اندر چشم مستت فتنه دارد خوابگاه
- شمارهٔ ۴۶۸ — ای ز ماه و مهر برده گوی دعوی روی تو
- شمارهٔ ۴۶۹ — بیناست چشم جان من از دیدن آن ماه رو
- شمارهٔ ۴۷۱ — ای صبا قصه عشاق بر یار بگو
- شمارهٔ ۴۷۲ — ای بگرد خرمن تو خوشه چین خورشید و ماه
- شمارهٔ ۴۷۰ — دلا با عشق کن پیمان و می رو
- شمارهٔ ۴۷۴ — ای مهر و مه رعیت و روی تو پادشاه
- شمارهٔ ۴۶۷ — ای زمان همچون مکان گشته حجاب روی تو
- شمارهٔ ۴۷۵ — ای رقعه حسن را رخت شاه
- شمارهٔ ۴۷۹ — ای زمعنی مر ترا صورت چو جان آراسته
- شمارهٔ ۴۷۶ — چه دلبری که رخ تست در گلستان ماه
- شمارهٔ ۴۷۷ — ای بزیر زلف تو سایه نشین خورشید و ماه
- شمارهٔ ۴۷۸ — ای لطف تو بسی مرا کار ساخته
- شمارهٔ ۴۸۱ — بگشادی رو که رنگی بستست بر رخ تو
- شمارهٔ ۴۸۲ — ای پسته دهانت نرخ شکر شکسته
- شمارهٔ ۴۸۰ — ای زروی خوب تو پشت زمین آراسته