سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۴۳۸ — بگشای لب شیرین بازار شکر بشکن
- شمارهٔ ۴۳۹ — ای دل ار جانان خوهی جان ترک کن
- شمارهٔ ۴۴۰ — عشق را حمل بر مجاز مکن
- شمارهٔ ۴۴۲ — مرد محنت نیستی با عشق دمسازی مکن
- شمارهٔ ۴۴۱ — ای پسر گر عاشقی دعوی ما ومن مکن
- شمارهٔ ۴۳۶ — ای گشته طالع ازرخ تو آفتاب حسن
- شمارهٔ ۴۳۵ — همچون تو دلبری را از بی دلان بریدن
- شمارهٔ ۴۳۷ — ای ایمن آفتاب رخت از زوال حسن
- شمارهٔ ۴۴۳ — بپوش آن رخ و دلربایی مکن
- شمارهٔ ۴۴۴ — بخت و اقبال خوهی خدمت درویشان کن
- شمارهٔ ۴۴۶ — ای دل ای دل مهرآن مه ورز وایمان تازه کن
- شمارهٔ ۴۴۹ — ای لب لعلت شکرستان من
- شمارهٔ ۴۴۷ — همه جان و دلست دلبر من
- شمارهٔ ۴۴۸ — الا ای بچهره گلستان من
- شمارهٔ ۴۵۰ — ترا اگر چه فراغت بود ز یاری من
- شمارهٔ ۴۴۵ — ای شکرلب نظری سوی من مسکین کن
- شمارهٔ ۴۵۴ — از تو تا کی حال ما باشد چنین
- شمارهٔ ۴۵۵ — برنگ خود نیم زآن رو وزآن مو
- شمارهٔ ۴۵۱ — کجایی ای سر کوی تو از جهان بیرون
- شمارهٔ ۴۵۷ — مرا کرد بیچاره در کار او
- شمارهٔ ۴۵۸ — مرغ دلم صید کرد غمزهٔ چون تیر او
- شمارهٔ ۴۵۳ — ای جمال تو رشک حورالعین
- شمارهٔ ۴۵۲ — ایا چو فصل بهار از رخت جهان را زین
- شمارهٔ ۴۵۶ — من چو از جان شده ام عاشق آن روی نکو