انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- رباعی شمارهٔ ۲۳۲ — خورشید ز رای مقتفی دارد نور
- رباعی شمارهٔ ۲۳۰ — ای ماه تمام برنیایی آخر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۳ — ای رای تو آفتاب و ای کلک تو تیر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۴ — هستم شب و روز و روز و شب در تدبیر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۱ — دی گر بفزود عز دین عدل عمر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۶ — ای چرخ نفور از جفای تو نفیر
- رباعی شمارهٔ ۲۲۹ — ما این همه غم با که گساریم آخر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۵ — منصوریه هرگزت درآمد به ضمیر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۹ — جز بنده رفیق و عاشق و یار مگیر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۷ — ای دل هم از ابتدا دل از جان برگیر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۸ — از دست تو بنده داستانی شده گیر
- رباعی شمارهٔ ۲۴۰ — از آرزوی خیال تو روز دراز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۲ — آن شد که من از عشق تو شبهای دراز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۱ — ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۴ — دل شادی روز وصلت ای شمع طراز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۳ — زان شب که به روز برده‌ام با تو به ناز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۶ — ای دل بخریدی دم آن شمع طراز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۸ — آن دل که تو دیده‌ای فکارست هنوز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۷ — گرمابه به کام انوری بود امروز
- رباعی شمارهٔ ۲۴۹ — نایی بر من به خانه‌ای شورانگیز
- رباعی شمارهٔ ۲۵۱ — ای ماه ز سودای تو در آتش تیز
- رباعی شمارهٔ ۲۵۰ — بازار قبول گل چو شد خوش خوش تیز
- رباعی شمارهٔ ۲۵۲ — پیروزشه ای خورده سپهر از تو هراس
- رباعی شمارهٔ ۲۴۵ — گر در طلب صحبتم ای شمع طراز