انوری ابیوردی
زندگی‌نامهٔ انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت سلاطین کناره گرفت. در تاریخ وفات او بین مورخان اختلاف است ولی به احتمال قوی حدود سال ۵۸۳ هجری قمری در گذشته است.
آثار انوری
شعرهای انوری
- رباعی شمارهٔ ۲۵۶ — ماییم و دو شیشکک می روشن و خوش
- رباعی شمارهٔ ۲۵۷ — چون بندگی شهت نمی‌آید خوش
- رباعی شمارهٔ ۲۵۹ — ای ماه رکاب خسرو گردون رخش
- رباعی شمارهٔ ۲۵۸ — ای دل تو برو به نزد جانان می‌باش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۰ — گفتم که گهی چند نپرسم خبرش
- رباعی شمارهٔ ۲۵۳ — ماییم درین گنبد دیرینه اساس
- رباعی شمارهٔ ۲۵۴ — در منزل دل غم تو می‌آید و بس
- رباعی شمارهٔ ۲۵۵ — روزی که کنم هجر ترا بر دل خوش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۱ — هر تیر جفا که داری اندر ترکش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۸ — تا دست طمع بشستم از عالم خاک
- رباعی شمارهٔ ۲۶۳ — از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۲ — دوش از کف وصل آن بت عشوه فروش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۴ — یک چند نهان از دل بی‌حاصل خویش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۶ — داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۵ — با خاک برابرم ز بی‌سنگی خویش
- رباعی شمارهٔ ۲۶۷ — گل روز دو عرض می‌دهد مایهٔ خویش
- رباعی شمارهٔ ۲۷۴ — آخر شب دوش بی‌تو ای شمع چگل
- رباعی شمارهٔ ۲۷۵ — آمیختم از بهر تو صد رنگ و حیل
- رباعی شمارهٔ ۲۷۶ — ای چشم زمانه کرده روشن به جمال
- رباعی شمارهٔ ۲۶۹ — ای جاه تو چون سماک و عالم چو سمک
- رباعی شمارهٔ ۲۷۱ — در منزل آبگینه هنگام درنگ
- رباعی شمارهٔ ۲۷۰ — زین رنگ برآوردن بر فور فلک
- رباعی شمارهٔ ۲۷۲ — ای مسند تو قاعدهٔ دولت گل
- رباعی شمارهٔ ۲۷۳ — ای گوهر تو خلاصهٔ عالم گل