اقبال لاهوری
زاده ۱۲۹۰ – درگذشته ۱۳۵۷ هجری قمری، سیالکوت
زندگی‌نامهٔ اقبال لاهوری
علامه محمد اقبال لاهوری در سال ١٨٧٣ میلادی در شهر سیالکوت ایالت پنجاب به دنیا آمد. در لاهور تحصیل کرد و سپس در کمبریج و مونیخ به مطالعه در فلسفه و حقوق پرداخت. سپس به لاهور بازگشت و به وکالت مشغول شد.اقبال معتقد است که روح قرآن با تعلیمات یونانی سازگاری ندارد و بسیاری از گرفتاریها از اعتماد به یونانیها ناشی شده است. تشویق اقبال به بازگشت اسلام به صحنهٔ سیاست و ضدیت با تمدن غرب و رد دستاوردهای فرهنگی و علمی غرب از مسائلی است که مورد توجه و استقبال و گاه مورد انتقاد گروه‌هایی از اندیشمندان است. وی به سال ١٩٣٨ میلادی بدرود حیات گفت.
آثار اقبال لاهوری
شعرهای اقبال لاهوری
- بخش ۲۳ - بر مزار حضرت احمد شاه باباعلیه الرحمه مؤسس ملت افغانیه — تربت آن خسرو روشن ضمیر
- بخش ۲۲ - قندهار و زیارت خرقه مبارک — قندهار آن کشور مینو سواد
- بخش ۲۱ - مناجات مرد شوریده در ویرانهٔ غزنی — لاله بهر یک شعاع آفتاب
- بخش ۲۴ - خطاب به پادشاه اسلام اعلیحضرت ظاهر شاه «ایده‘ الله بنصره» — ای قبای پادشاهی بر تو راست
- بخش ۱ - دل ما بی‌دلان بردند و رفتند — دل ما، بی‌دلان بردند و رفتند
- بخش ۲ - سخن‌ها رفت از بود و نبودم — سخن‌ها رفت از بود و نبودم
- بخش ۴ - چه شور است این که در آب و گل افتاد — چه شور است این که در آب و گِل افتاد؟
- بخش ۳ - دل من، در گشاد چون و چند است — دلِ من، در گُشادِ چون و چند است
- بخش ۸ - به خود پیچیدگان در دل اسیرند — به خود پیچیدگان در دل اسیرند
- بخش ۱۰ - می من از تنک‌جامان نگه دار — میِ من از تُنُک‌جامان نگه دار
- بخش ۱۲ - ز من هنگامه‌ای وه این جهان را — ز من هنگامه‌ای وه این جهان را
- بخش ۱۱ - تو را این کشمکش اندر طلب نیست — تو را این کشمکش اندر طلب نیست
- بخش ۶ - دل بی‌قید من در پیچ و تابی‌ست — دلِ بی‌قیدِ من، در پیچ و تابی‌ست
- بخش ۹ - روم راهی که او را منزلی نیست — رَوَم راهی که او را مَنْزِلی نیست
- بخش ۵ - جهان از خود برون‌آوردهٔ کیست؟ — جهان از خود برون آوردهٔ کیست؟
- بخش ۷ - صبنت الکاس عنا ام عمرو — صبنت الکاس عنا ام عمرو
- بخش ۱۴ - غلامم جز رضای تو نجویم — غلامم، جز رضای تو نجویم
- بخش ۱۵ - دلی در سینه دارم بی‌سروری — دلی در سینه دارم بی‌سروری
- بخش ۱۶ - چه گویم قصهٔ دین و وطن را — چه گویم قصهٔ دین و وطن را
- بخش ۱۸ - نخواهم این جهان و آن جهان را — نخواهم این جهان و آن جهان را
- بخش ۱۷ - مسلمانی که در بند فرنگ است — مسلمانی که در بندِ فرنگ است
- بخش ۱۹ - چه می‌خواهی از این مرد تن‌آسای — چه می‌خواهی از این مرد تن‌آسای؟
- بخش ۲۰ - به آن قوم از تو می‌خواهم گشادی — به آن قوم از تو می‌خواهم گشادی
- بخش ۱۳ - جهانی تیره‌تر با آفتابی — جهانی تیره‌تر با آفتابی