مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۱۴ — بدم دوش با آن نیازی به هم
- شمارهٔ ۱۲ — ای می لعل راحت جان باش
- شمارهٔ ۸ — طعنه زنی که یار کنم دیگر
- شمارهٔ ۱۵ - از زبان پادشاه — ای لعبت و بت و صنم و حور و شاه من
- شمارهٔ ۱۳ — در بزم پادشا نگر این کاروبار گل
- شمارهٔ ۹ — ای گشته دل من به هوای تو گرفتار
- شمارهٔ ۱۰ — ای سلسله مشک فکنده به قمر بر
- شمارهٔ ۱۱ — آمد آهسته با کرشمه و ناز
- شمارهٔ ۱۶ — به چشم دل همی بینم غم و تیمار جان ای جان
- شمارهٔ ۲۲ — ای آنکه به رخساره ارغوانی
- شمارهٔ ۲۱ — تابنده ماه باز برآراستی
- شمارهٔ ۱۷ — بدرود همی کرد مرا آن صنم من
- شمارهٔ ۲۰ — چو مه روی نیکو برآراستی
- شمارهٔ ۱۸ — غم بگذرد از من چو به من برگذری تو
- شمارهٔ ۱۹ — ای ترک ماهروی ندانم کجا شدی
- شمارهٔ ۱ - در مدح خواجه رشیدالدین — نوبهاری عروس کردارست
- شمارهٔ ۲ - هم در مدح او — نه چو تو در زمانه ناموری
- شمارهٔ ۴ - مرثیه برای رشیدالدین — پرده از روی صفه برگیرید
- شمارهٔ ۵ - در ستایش بهرامشاه — شد پرنگار ساحت باغ ای نگار من
- شمارهٔ ۳ - در مدح ملک ارسلان — گشتند با نشاط همه دوستان گل
- شمارهٔ ۴ - مدیح سیف الدوله محمود — لشگر ماه صیام روی به رفتن نهاد
- شمارهٔ ۳ - مدح ملک ارسلان — روی بهار تازه همه پرنگار بین
- شمارهٔ ۲ - وصف بهار و مدح منصور بن سعید — پرستاره ست از شکوفه باغ برخیز ای چو حور
- شمارهٔ ۱ - مدیح ابوالفرج نصر بن رستم — هجران تو ای شهره صنم باد خزانست