مسعود سعد سلمان
زندگینامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت دادهاند. حبسیههای وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهو — ماهو آن سید ستوده خصال
- شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی — لحن نای محمد نایی
- شمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیر — باز ابوالقاسم آن خیاره دبیر
- شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی — باز شاهینی نکو دیدار
- شمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوس — در برابر امیر کیکاوس
- شمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایل — بوالفضایل که سیدیست اصیل
- شمارهٔ ۱۳ - در حق خویش گوید — من که مسعود سعد سلمانم
- شمارهٔ ۱۲ - مدح حسین طبیب — مشفق عمرها حسین طبیب
- شمارهٔ ۲۲ - صفت ماهوک رقاص — ماهُوَک در میان چو در گردد
- شمارهٔ ۱۶ - صفت علی نایی — از دگر سو علی به نغمه نای
- شمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانی — پری خوش خط ار به رنگ رباب
- شمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خواننده — باز عثمان عندلیب آواز
- شمارهٔ ۱۷ - صفت اسفندیار چنگی — چنگ اسفندیار چنگی باز
- شمارهٔ ۱۹ - صفت زرور بربطی — زرور از بربط بدیع نوا
- شمارهٔ ۱۸ - صفت کودک جعبه زن — جعبه کودک خویش دلکش
- شمارهٔ ۲۱ - صفت بانوی قوال — بانو آن نادر جهان به سرود
- شمارهٔ ۲۳ - طیبت — طیبتی می کنم معاذالله
- شمارهٔ ۷ — مرا روی تو ای نازنین نگار
- شمارهٔ ۲ — گفتم که چند صبر کنم ای نگار؟ گفت:
- شمارهٔ ۱ — ای ترکِ لالهرخ بده آن لالهگون شراب
- شمارهٔ ۳ — ای نگارین چون تو از خوبان کجاست
- شمارهٔ ۵ — بدان دو عارض چون شیر و آن دو زلف چو قیر
- شمارهٔ ۶ — در دل چو خیره خیره کند عشق خار خار
- شمارهٔ ۴ — دیده گر در فراق خون بارد