مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۱۳۳ - ای خروس — ای خروس ایچ ندانم چه کسی
- شمارهٔ ۱۳۴ - خطاب به روزن زندان — ای دلارای روزن زندان
- شمارهٔ ۱۲۷ - توسل — ای به تو برپای شهریاری
- شمارهٔ ۱۲۸ - مدح خواجه ابوالقاسم — ای قلم دست خواجه را شایی
- شمارهٔ ۱۳۱ - مرثیت یکی از سخنوران — گفتم تو مرا مرثیت کنی
- شمارهٔ ۱۲۹ - مدیح خواجه ابوالفتح — این دو شغل برید و عرض به تو
- شمارهٔ ۱۳۲ - آفت مردمی پشیمانی است — ما به هر مجلسی ز تو زده ایم
- شمارهٔ ۱۳۰ - فرامش گشت رسم شادمانی — بر آن افراخته کوهم که گویی
- شمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربان — عاقبت یار عاشقان آخر
- شمارهٔ ۱۴۱ - ای شعر محمد خطیبی — ای شعر محمد خطیبی
- شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت روی — عین زمانی تو به تدبیر و رای
- شمارهٔ ۱۳۵ - سخن بی تکلف — ای بد از نیک فرق کرده بسی
- شمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعت — گفتم چو فرو شد آفتاب از که
- شمارهٔ ۱۴۲ - مجازات باد خزان — گرد باد خزان کرد به ما به رحیل آری
- شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمود — شها خورشید کیهانی چراغ آل محمودی
- شمارهٔ ۱۴۰ - شکران — مهترا از بزرگی آن کردی
- شمارهٔ ۱۴۴ - قطعه — ز اقبال تو شاها گفت خواهم
- شمارهٔ ۱۴۳ - شکوه از سعایت ابوالفرج — بوالفرج شرم نامدت که بجهد
- شمارهٔ ۵ - مدح خواجه ابونصر — خواجه بونصر پارسی که جهان
- شمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمن — باز کس چون امیر بهمن نیست
- شمارهٔ ۳ - توصیف اسب — مرکبش فعل برق و صرصر پای
- شمارهٔ ۴ - ستایش سلطان مسعود — پدری کز همه ملوک جهان
- شمارهٔ ۲ - ثنای عضدالدوله شیرزاد — گرچه خرم شده ست لوهاوور
- شمارهٔ ۱ - توصیف بر شکال — برشکال ای بهار هندستان