مشتاق اصفهانی
زاده ۱۱۰۱ – درگذشته ۱۱۶۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد
آثار مشتاق اصفهانی
شعرهای مشتاق اصفهانی
- شمارهٔ ۴۹ — زین باغ که خار او زگل افزونست
- شمارهٔ ۴۷ — ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست
- شمارهٔ ۵۲ — این سرکشی ای سرو سهی بالا چیست
- شمارهٔ ۴۸ — دردشت محبت که گلشن محزونست
- شمارهٔ ۵۰ — آن کس که بود به دلبری فرد اینست
- شمارهٔ ۵۱ — آخر ثمر مهر تو کین بود ای دوست
- شمارهٔ ۵۴ — مجنون که ز جان برای جانان بگذشت
- شمارهٔ ۵۳ — آنرا که امید وصل آن رشک پریست
- شمارهٔ ۵۶ — دیشب که مرا بصحبت یار گذشت
- شمارهٔ ۵۸ — از سوز غم جگرفروزی که گذشت
- شمارهٔ ۵۷ — عمرم همه در کشیدن جور گذشت
- شمارهٔ ۵۹ - این رباعی دارای صنعت رد عجز علی‌الصدر است — مجنون به هوای کوی لیلی در دشت
- شمارهٔ ۶۰ — منصور تنش بدار گردید چو جفت
- شمارهٔ ۶۱ — ای غبغب دلکش ترا بوی ترنج
- شمارهٔ ۵۵ — زآنچه از ستمت بجان بیتاب گذشت
- شمارهٔ ۶۲ — عالم همه هیچ و کار عالم همه هیچ
- شمارهٔ ۶۷ — هرگز ز کسی یار کسی فرد مباد
- شمارهٔ ۶۸ — وصل تو نصیبم ای دل افروز مباد
- شمارهٔ ۶۹ — مشتاق که نقد دل نهانی بتو داد
- شمارهٔ ۶۳ — ای روی تو در حدیقه جان گل سرخ
- شمارهٔ ۶۴ — ما را که بود چه در بخارا و چه بلخ
- شمارهٔ ۷۰ — غم بیحد و درد بیشمار و من فرد
- شمارهٔ ۶۵ — آنم که بود بدامن صحرا باد
- شمارهٔ ۶۶ — آنم که بدشت و کوه تا گردد باد