مشتاق اصفهانی
زاده ۱۱۰۱ – درگذشته ۱۱۶۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد
آثار مشتاق اصفهانی
شعرهای مشتاق اصفهانی
- شمارهٔ ۷۳ — گردون ستیزه کار دیدی که چکرد
- شمارهٔ ۷۴ — رفت از برم آن یگانه دیدی که چه کرد
- شمارهٔ ۷۶ — شد صبح که هرکس پی کاری گیرد
- شمارهٔ ۷۵ — دانم بنشانه ناوک‌ها نخورد
- شمارهٔ ۷۸ — بر لب نه شکایتم ز فردی برسد
- شمارهٔ ۷۱ — آخر غم او ازین غم آبادم برد
- شمارهٔ ۷۷ — گفتم ز غمت عاشق حیران میرد
- شمارهٔ ۷۲ — دوران سپهر بیگنه کش گذرد
- شمارهٔ ۸۳ — آنرا که نه دانش و نه عرفان باشد
- شمارهٔ ۸۴ — هرکس که بجرگ نکته سنجان باشد
- شمارهٔ ۸۵ — از جور و جفا چو خار می‌باید شد
- شمارهٔ ۷۹ — اندیشه به کنه حق تعالی نرسد
- شمارهٔ ۸۰ — گو دی رسد و بهارش از پی نرسد
- شمارهٔ ۸۱ — فیضی بمن از چشمه نوشی نرسد
- شمارهٔ ۸۲ — زان ماه که روزم ز غمش شب باشد
- شمارهٔ ۸۶ — آنم که نشاط من بکلفت ماند
- شمارهٔ ۸۸ — نه تاج و نه تخت و نه نگین خواهد ماند
- شمارهٔ ۹۲ — شد صبح کاجابت بدعا وابندند
- شمارهٔ ۹۳ — آنانکه بگفتگو بدانش ثمرند
- شمارهٔ ۸۹ — از کوی غم تو سینه ریشان رفتند
- شمارهٔ ۹۰ — روزی که بکوی میفروشان بردند
- شمارهٔ ۹۱ — چون موج گروهی که عنان تاب شدند
- شمارهٔ ۸۷ — افغان که نه عمر جاودان خواهد ماند
- شمارهٔ ۹۴ — شاهان جهان که از صدای کوسند