اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۵۴۳ — من دل به ننگ دارم و از نام فارغم
- غزل شمارهٔ ۵۴۱ — ای چاه زنخدانت زندان دل ریشم
- غزل شمارهٔ ۵۳۷ — عیب من نیست که در عشق تو تیمار کشم
- غزل شمارهٔ ۵۴۲ — به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغم
- غزل شمارهٔ ۵۳۶ — سخن بگوی چو من در سخن نمی‌باشم
- غزل شمارهٔ ۵۳۸ — یارب، تو حاضری که ز دستش چه میکشم؟
- غزل شمارهٔ ۵۴۰ — عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشم
- غزل شمارهٔ ۵۳۹ — دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰ — پر از دل مپرس، ای پری، من چه دانم؟
- غزل شمارهٔ ۵۵۱ — دل خود را به دیدار تو حاجت‌مند میدانم
- غزل شمارهٔ ۵۴۴ — صبا، چو برگذری سوی غمگسار دلم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷ — درهجر تو درمان دل خسته ندانم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸ — دلم زندان عشق توست و زندانی درو جانم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹ — نبودم مرد این میدان و آورد او به میدانم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶ — آن دوست که می‌بینم، آن دوست که میدانم
- غزل شمارهٔ ۵۴۵ — وه! که امروز چه آشفته و بی‌خویشتنم
- غزل شمارهٔ ۵۵۷ — به آن سرم که: سر خود ز می چو مست کنم
- غزل شمارهٔ ۵۵۹ — جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم
- غزل شمارهٔ ۵۵۲ — چو بدیدی که ز عشقت به چه شکل و به چه سانم
- غزل شمارهٔ ۵۵۴ — تختگاه حسن را قد تو شاهست، ای صنم
- غزل شمارهٔ ۵۵۳ — زلف مشکینت چو دامست، ای صنم
- غزل شمارهٔ ۵۵۶ — گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنم
- غزل شمارهٔ ۵۵۵ — تو گلشن حسنی و ما چون خار و خاشاک، ای صنم
- غزل شمارهٔ ۵۵۸ — بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنم