شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- رباعی شمارهٔ ۲۷ — مائیم چنین تشنه و دریا با ماست
- رباعی شمارهٔ ۲۸ — ناخورده شراب مستیش چندان نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۱ — همه نیکند هیچ خود بد نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۰ — طاعت ز سر جهل به جز وسوسه نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۲ — توحید تو پیش ما همه شرک و دوئی است
- رباعی شمارهٔ ۲۹ — گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۳ — دیدم رندی که سید رندانست
- رباعی شمارهٔ ۳۴ — تخت دل من مسخر شاه منست
- رباعی شمارهٔ ۳۶ — این هفت فلک سیاره از آه منست
- رباعی شمارهٔ ۳۷ — میخانه تمام وقف یاران منست
- رباعی شمارهٔ ۳۵ — این هشت حرف نام آن شاه منست
- رباعی شمارهٔ ۳۹ — این عین که عین جملهٔ اعیانست
- رباعی شمارهٔ ۴۰ — باران عنایتش به ما بارانست
- رباعی شمارهٔ ۴۱ — دل همچو کبوتر است و شاهد باز است
- رباعی شمارهٔ ۳۸ — درد تو ندیم دل شیدای منست
- رباعی شمارهٔ ۴۲ — مخموری و میکده نجوئی حیف است
- رباعی شمارهٔ ۴۹ — واصل به خودم عین وصالم اینست
- رباعی شمارهٔ ۵۰ — در دیدهٔ ما هر دو جهان آینه است
- رباعی شمارهٔ ۴۳ — او بر دل تو همه دری بگشاده است
- رباعی شمارهٔ ۴۵ — مردود بود کسی که مردود وی است
- رباعی شمارهٔ ۴۴ — یاری که دلش ز حال ما باخبر است
- رباعی شمارهٔ ۴۶ — رب الارباب رب این مربوب است
- رباعی شمارهٔ ۴۷ — آئینهٔ حضرت الهی دل تو است
- رباعی شمارهٔ ۴۸ — گنجینه و گنج پادشاهی دل تو است