شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- رباعی شمارهٔ ۵۳ — ذات و صفت و فعل همه آن وی است
- رباعی شمارهٔ ۵۲ — در گلشن ما ناله بلبل چه خوشست
- رباعی شمارهٔ ۵۱ — نقشی به خیال بسته کاین علم منست
- رباعی شمارهٔ ۵۴ — عالم بر رندان به مثل جام می است
- رباعی شمارهٔ ۵۸ — گر یار غنا دهد غنا دوست تر است
- رباعی شمارهٔ ۵۷ — این علم بدیع ما بیانی دگر است
- رباعی شمارهٔ ۵۶ — دریاب و بیا که نازکانه سخنی است
- رباعی شمارهٔ ۵۵ — در باغ خلافت نبی چار به است
- رباعی شمارهٔ ۶۲ — در آینه‌ای گرچه نماید غیرت
- رباعی شمارهٔ ۶۴ — بی درد طریق حیدری نتوان یافت
- رباعی شمارهٔ ۶۵ — خوش آینه ایست مظهر و ذات و صفات
- رباعی شمارهٔ ۶۳ — عشق آمد و عقل رخت بربست و برفت
- رباعی شمارهٔ ۶۶ — از عالم کفر تا به دین یک نفس است
- رباعی شمارهٔ ۵۹ — گم کردن و یافتن همه گردن تست
- رباعی شمارهٔ ۶۰ — ذاتی که به نزد ما نه فرد است و نه جفت
- رباعی شمارهٔ ۶۱ — ناخورده شراب ذوق آن نتوان یافت
- رباعی شمارهٔ ۶۸ — تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست
- رباعی شمارهٔ ۶۷ — صحبت با غیر اگر چه از بهر خداست
- رباعی شمارهٔ ۶۹ — دریای محیط جرعهٔ ساغر ماست
- رباعی شمارهٔ ۷۰ — میخانهٔ عشق او سرای دل ماست
- رباعی شمارهٔ ۷۱ — دیدم رندی که سید رندان است
- رباعی شمارهٔ ۷۴ — عشق است که جان عاشقان زنده از اوست
- رباعی شمارهٔ ۷۳ — واصل به خودم عین وصالم این است
- رباعی شمارهٔ ۷۲ — آن عین که عین جملهٔ اعیان است