شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- رباعی شمارهٔ ۸۱ — صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
- رباعی شمارهٔ ۸۲ — در مجلس ما به ترک می نتوان کرد
- رباعی شمارهٔ ۷۶ — ای دل به طریق عاشقی راه یکی است
- رباعی شمارهٔ ۷۸ — یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
- رباعی شمارهٔ ۷۷ — در مذهب ما محب و محبوب یکی است
- رباعی شمارهٔ ۷۹ — رندی که ز هر دو کون یکتا گردد
- رباعی شمارهٔ ۸۰ — عشق آمد و شمع خود به پروانه سپرد
- رباعی شمارهٔ ۷۵ — در دیدهٔ ما هر دو جهان آینه‌ای است
- رباعی شمارهٔ ۸۸ — بی اسم کسی درک مسما نکند
- رباعی شمارهٔ ۸۷ — هر چند که ظالمان همه جمع شوند
- رباعی شمارهٔ ۸۹ — یاری که چنان است خلیلش خوانند
- رباعی شمارهٔ ۹۰ — این نقش خیال عالمش می خوانند
- رباعی شمارهٔ ۸۳ — دل دوش دم از لطف الهی می زد
- رباعی شمارهٔ ۸۴ — بیماری اگر کنی دوا به باشد
- رباعی شمارهٔ ۸۵ — در هر آنی به ما عطایی بخشد
- رباعی شمارهٔ ۸۶ — گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند
- رباعی شمارهٔ ۹۷ — چون یوسف باد در چمن می آید
- رباعی شمارهٔ ۹۲ — ای دوست حجاب ما ز ما خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۹۶ — آن روز که کار وصل را ساز آید
- رباعی شمارهٔ ۹۳ — تا هستی ما به ما عیان خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۹۵ — وجدان تو با وجود چندان نبود
- رباعی شمارهٔ ۹۱ — گر دیدهٔ دیگری خیالش بیند
- رباعی شمارهٔ ۹۴ — داند عالم اگر نکو اهل بود
- رباعی شمارهٔ ۹۸ — هر آینه ای که در نظر می آید