شهریار
زاده ۱۳۲۴ – درگذشته ۱۴۰۹ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ شهریار
سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر پارسی‌گوی ترک زبان ، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در بازارچه میرزا نصراله تبریزی واقع در چای کنار چشم به جهان گشود. در سال ۱۳۲۸هجری قمری که تبریز آبستن حوادث خونین وقایع مشروطیت بود پدرش او را به روستای قیش قورشان و خشکناب منتقل نمود. دورهٔ کودکی استاد در خاستگاه پدری و در آغوش طبیعت و روستا سپری شد که منظومه حیدربابا مولود آن خاطرات است. او تحصیلات خود را در مدرسهٔ متحده و فیوضات و متوسطهٔ تبریز و دارالفنون تهران گذراند و وارد دانشکدهٔ طب شد. سرگذشت عشق آتشین و ناکام او که به ترک تحصیل وی از رشتهٔ پزشکی در سال آخر منجر شد، مسیر زندگی او را عوض کرد و تحولات درونی او را به اوج معنوی ویژه‌ای کشانید و به اشعارش شور و حالی دیگر بخشید. وی سرانجام پس از هشتاد و سه سال زندگی شاعرانهٔ پربار در ۲۷ شهریور ماه ۱۳۶۷ هجری شمسی درگذشت و بنا به وصیت خود در مقبرة الشعرای تبریز به خاک سپرده شد.
آثار شهریار
شعرهای شهریار
- غم باسدی قلیانیمی — قیشین قره قئییدی آلیب منیم جانیمی
- آزادلیق قوشی وارلیق — هر چند قوتولماق هله یوخ دارلیغمیزدان
- شاطر اوغلان — شاطر اوغلان گوروم آللاه سنه وئرسین برکت
- زمان سسی ( با ترجمهٔ فارسی) — صبح اولدی هر طرفدن اوجالدی اذان سسی!
- پروانه و شمع — برق اولمادی ” قیزیم گئجه یاندیردی لاله نی
- بلالی باش — یار گونومی گؤی اسگییه توتدو کی دور منی بوشا
- ناز ایله میسن — چوخلار انجیکدی کی سن اونلارا ناز ایله میسن
- گئتمه ترسا بالاسی — ایذن وئر توی گئجه‌سی من ده سنه دایه‌گلیم
- اویون اولدوق — ایتیمیز قورد اولالی، بیزده قاییتدیق قویون اولدوق
- دنیا نه یالان تاپماجادیر؟ — ایل کئچدی، باهار اولدو، خبر یوخ گولوموزدن،
- چابالیر اوره ک سینه مده — آینایا باخاندا گؤردوم، ساققالیما دن دوشوبدی
- گوزوم آیدین — گوزوم آیدین، گورورم سوگلی قارداشلاریمی
- آغیز یِئمیشی — بیر گون آغیز قالی بوش
- هارا قاچسین اینسان؟ — جانا گلمیشیک بیز بو جانان الیندن
- ایمان ایله گئتدی — ییغدی خیر و برکت سفره سین ، احسانیله گئتدی
- قاصد — سن یاریمین قاصدی سن
- عؤمروُن نئجه گئچدی ؟ — بیر اوشاقلیقدا خوش اولدوم اودا یئر گؤی قاچاراق
- الله بویاغی — ایسلام اویاتدی خالق باشین قاوزایان قاچیر
- قافقازلی قارداشلار ایله گوروش — ای صفاسین اونودمایان قافقاز
- تاریم منیم — سیزلاییر احوالیما صوبحه قدر تاریم منیم
- هلال محرم — محرم دیر ، خانیم زینب عزاسی
- عزیزه ( با ترجمهٔ فارسی) — قطعه شعر زیبایی از استاد محمّد حسین بهجت تبریزی شهریار در رثای همسر مرحومه اش عزیزه خانم که در سنین جوانی بر اثر سکته ی قلبی در تهران دار فانی را وداع گفت و در گورستان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
- انس و جن ( با ترجمهٔ فارسی) — بار الاها سن بیزه وئر بو شیاطین دن نجات
- خان ننه — خان ننه ، هایاندا قالدین