ابوالحسن فراهانی
درگذشته ۱۰۴۰ هجری قمری
زندگی‌نامهٔ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان امامقلی خان در آمد و کارش بالا گرفت. ولی آخرالامر بدگویان درباره‌اش سعایت کردند و به بهانهٔ حرکتی نامناسب به فرمان امامقلی خان به قتل رسید. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار ابوالحسن فراهانی
شعرهای ابوالحسن فراهانی
- شمارهٔ ۱۵۲ — ای باد صبا واله و شیدا بر تو
- شمارهٔ ۱۴۶ — ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن
- شمارهٔ ۱۵۳ — ای خانه نه سپهر پرنور از تو
- شمارهٔ ۱۴۷ — از عالم سفله ای پسر هیچ مخواه
- شمارهٔ ۱۴۸ — گر دل خواهی ای تن محنت پیشه
- شمارهٔ ۱۵۰ — بی شمع جمالت ای به حسن افسانه
- شمارهٔ ۱۴۹ — زین سلسله تابه حال این فرزانه
- شمارهٔ ۱۵۱ — چون دل بستم به زلف آن غالیه مو
- شمارهٔ ۱۵۸ — ای چشم مرا چشم گهربار از پی
- شمارهٔ ۱۶۰ — در دایره اهل هوس جا کردی
- شمارهٔ ۱۶۱ — ظاهر بینان که دم زنند از یاری
- شمارهٔ ۱۵۹ — رفتی رفتی از دل پر خون رفتی
- شمارهٔ ۱۵۵ — باشد به مثل گر حاتم طی
- شمارهٔ ۱۵۴ — رحمت آید با همه مغروری تو
- شمارهٔ ۱۵۶ — ای دل که ز چاک سینه بگریخته ای
- شمارهٔ ۱۵۷ — از من برگشت یار من بی سببی
- شمارهٔ ۱۶۳ — روزی که برغم چرخ مهمان منی
- شمارهٔ ۱۶۲ — ای خواجه مکن فخر به مال دگری
- شمارهٔ ۱۶۴ — از سینه خیال قد آن سروسهی
- شمارهٔ ۱۶۵ — من کرده ام از هر مژده یی دریایی
- شمارهٔ ۴ — تقلید طرز بلبل و پروانه ننگ ماست
- شمارهٔ ۱ — نفس از لب به سوی سینه برگردید و دانستم
- شمارهٔ ۲ — مژده وصل تو در گوش و بنا بر عادت
- شمارهٔ ۳ — غفلت مردم به بین کز مصر بوی پیرهن