ابوالحسن فراهانی
درگذشته ۱۰۴۰ هجری قمری
زندگی‌نامهٔ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان امامقلی خان در آمد و کارش بالا گرفت. ولی آخرالامر بدگویان درباره‌اش سعایت کردند و به بهانهٔ حرکتی نامناسب به فرمان امامقلی خان به قتل رسید. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار ابوالحسن فراهانی
شعرهای ابوالحسن فراهانی
- شمارهٔ ۷۷ — جمعی که ثنات رایگان میگویند
- شمارهٔ ۷۸ — گر تیرگی روز من غم فرسود
- شمارهٔ ۷۶ — عاشق باید که از طلب ننشیند
- شمارهٔ ۷۹ — ای آن که تو را میل به گلزار بود
- شمارهٔ ۸۰ — ای آن که تو را مدار بر زور بود
- شمارهٔ ۷۴ — مرغ دل من هم به رو هم بال افکند
- شمارهٔ ۷۵ — تا جان تو عزم رفتن از تن نکند
- شمارهٔ ۸۱ — آن بی حاصل که وصل بگذاشته بود
- شمارهٔ ۸۳ — نقش رخ او ز چشم بینا نرود
- شمارهٔ ۸۲ — دی بابت هرزه گرد بی حاصل خود
- شمارهٔ ۸۸ — در علم و عمل هرکه مکمل گردید
- شمارهٔ ۸۶ — اول طلب بخت بلندی باید
- شمارهٔ ۸۴ — از گریه اگر چه یار همدم نشود
- شمارهٔ ۸۵ — ای چشمم از انتظار روی تو سفید
- شمارهٔ ۸۹ — عمریست که دل حدیث وصلت گوید
- شمارهٔ ۸۷ — از دیده زهاد اگر زود آید
- شمارهٔ ۹۲ — اینک مشهد ای دل از غفلت کور
- شمارهٔ ۹۵ — ای خواجه به سوی حق ز دنیای مجاز
- شمارهٔ ۹۴ — از چشم تو مرد و زن نفورند نفور
- شمارهٔ ۹۳ — تا نزد یکی بیار زو دوری دور
- شمارهٔ ۹۷ — ای آن که به حسن و حسن صوتی ممتاز
- شمارهٔ ۹۱ — در دام تو هر دم کشم آزار دگر
- شمارهٔ ۹۶ — یک ذره ز خاک پای آن ماه طراز
- شمارهٔ ۹۰ — ای راحت دیده و دل ای نور بصر