ادیب الممالک فراهانی

زندگی‌نامهٔ ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

آثار ادیب الممالک

• ادیب الممالک
  • دیوان اشعار

شعرهای ادیب الممالک

• شمارهٔ ۲۹ — هژیر و نَغز و خوش ای بادِ نوبهار بِوَز
• شمارهٔ ۲۶ — چند کشی جور این سپهر کهن را
• شمارهٔ ۲۷ — دانا که بود بنزد مردم هشیار
• شمارهٔ ۳۰ — تا ساقی میخوارگان در جام صهبا ریخته
• شمارهٔ ۳ — این رشته بی پیوند هر چند که یک تار است
• شمارهٔ ۲ — چند روزی پیش و پس شد ورنه از دور سپهر
• شمارهٔ ۱ — ز بی‌دردان علاج درد خود جستن بدان ماند
• شمارهٔ ۴ — یک قطره ز آب گرم و یک ذره وفا
• شمارهٔ ۵ — تو چون بهاری و گیتی چو باغ و ما چو درخت
• شمارهٔ ۷ — روحی فداک بی تو مرا کار مشکل است
• شمارهٔ ۸ — موی خوانم میان او اما
• شمارهٔ ۶ — رشت هم نیک است کاو از حمار گم شده
• شمارهٔ ۹ — بوستانش را آیفت ز بهن نرسد
• شمارهٔ ۱۰ — طراز خاتم شاهنشهی به لوح ابد
• شمارهٔ ۱۱ — همچو ملخی که شاخساری بخورد
• شمارهٔ ۱۲ — آن روز که مه شدی نمی دانستی
• شمارهٔ ۱۳ — نام محمودش که محمودست بشمر پس بگو
• شمارهٔ ۱۶ — ای کودک نوزاده که پیران جهان را
• شمارهٔ ۱۴ — قبله‌گاها سال و ماهت تا ابد فرخنده باد
• شمارهٔ ۱۵ — حق تعالی مر ترا آورده از ایران پدید
• شمارهٔ ۱۷ — می رسانم به عز عرض حضور
• شمارهٔ ۱۹ — گریه مینا، نگر به چشم ترش بین
• شمارهٔ ۱۸ — به غیر از غمزه و حسن و لطافت خوبرویان را
• شمارهٔ ۲۵ — عزیز من به خدا جز تو یک عزیز ندارم