ادیب الممالک فراهانی

زندگی‌نامهٔ ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

آثار ادیب الممالک

• ادیب الممالک
  • دیوان اشعار

شعرهای ادیب الممالک

• شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرر — بتا قند مکرر پنج قسم است
• شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغند — در اوستا نام هفت امشاسپندان خدای
• شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسنی بر سه چیز است — دین زرتشت که روشن ز فروغش در و دشت
• شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشت — پنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
• شمارهٔ ۳۶ - در اسامی قبایل عرب — قبایل عرب عابری است پنج گروه
• شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمان — ایزد فروغهای سپهری که هفت شد
• شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیان — زان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
• شمارهٔ ۳۷ - در نامهای کوره های فارس — کوره های فارس را نام از کیان و پیشداد
• شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسه — سَبعَه منحوسه هفت اختر شومند
• شمارهٔ ۴۰ — بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»
• شمارهٔ ۴۱ — «گرتاج» بود عزم ریا هست «پَچیو»
• شمارهٔ ۴۲ — «توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
• شمارهٔ ۴۳ — «هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
• شمارهٔ ۳۸ - در دانش زمین و بخشهای او از گفته پیشینیان — بتا توئی که قدت سرو باغ کاشمر است
• شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمد — بود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
• شمارهٔ ۴۷ - در شمار شهور شمسیه مطابق بروج منطقه — ژانویه فوریه و مارس چو اوریل، مای مه
• شمارهٔ ۴۶ - در شمار ایام هفته از یکشنبه تا شنبه — سمن، که، هفته بود روزهایش با ترتیب
• شمارهٔ ۴۹ - قطعه به بحر رمل در اسامی انگشتان به عربی و فارسی و فرانسه به ضمیمه بعضی لغات دیگر از فرانسه محتوی بر شش بیت — نام پنج انگشت را در سه زبان آرم به نظم
• شمارهٔ ۵۰ — کوته «برِف» چو «لارژ» فراخ، «اِتروا»ست تَنگ
• شمارهٔ ۴۵ - در شمار اعداد از یک تا کاترلیون — از یکی تا ده بگو آن، دو، تروا، کاتر، سنک
• شمارهٔ ۴۸ - قطعه به بحر مضارع محتوی بر هشت بیت — «اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش
• شمارهٔ ۵۱ - در تعداد پایتخت دول عالم — ای دبستان فضل را شاگرد
• شمارهٔ ۱ - راجع بعباس نام — عباسی ما رواج شاهی دارد
• شمارهٔ ۹ — فروزنده تخت و دیهیم و گاه