ملک‌الشعرا بهار
زندگی‌نامهٔ ملک‌الشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نمایندهٔ مجلس شد و سال‌ها استاد دورهٔ دکتری ادبیات دانشسرای عالی و دانشکدهٔ ادبیات بود. به علت پیوستن به مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان، چند بار تبعید و زندانی شد که سال‌های زندان و تبعید از پربهره‌ترین سال‌های زندگی ادبی وی بوده است. بهار در روز دوم اردیبهشت ۱۳۳۰ هجری شمسی در خانهٔ مسکونی خود در تهران زندگی را بدرود گفت و در شمیران در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. از معروف‌ترین آثار وی دیوان اشعار، سبک‌شناسی (که در سه جلد دربارهٔ سبک نوشته‌های منثور فارسی نوشته شده)، تاریخ احزاب سیاسی، تصحیح برخی از متون کهن مانند تاریخ سیستان و مجمل التواریخ و القصص، تاریخ بلعمی را می‌توان نام برد.
آثار ملک‌الشعرا بهار
شعرهای ملک‌الشعرا بهار
- تصنیف (اشاره به حملۀ قشون روس تزاری به پایتخت) — گر رقیب آید بر دلبر من
- غزل (در بیات ترک، اشاره به حملۀ قشون روس تزاری به پایتخت) — رقیب می‌رسد ازگرد راه چاره کنید
- در مرگ پروانه (خواننده) — پروانه ای موجود ظریف
- در حجاز (غزل ضربی) — ای دلبر من، تاج سر من
- عروس گل (در افشاری و رهاب - هنگام رفع حجاب) — بند اول
- در ابوعطا — نسیم سحر بر چمن گذر کن
- سرود ملی در ماهور (۱۲۹۶ خ) — ایران هنگام کار است
- مرغ سحر (در دستگاه ماهور) — بند اول
- در دستگاه ماهور — ۱
- باد صبا (در دستگاه شوشتری) — ۱
- بیات اصفهان — این تصنیف را بهار در منفای خود در سال ۱۳۱۲ ساخته و به به اهالی اصفهان اهدا کرده است.
- ای ایرانی (در دستگاه دشتی) — آخر ای ایرانی!
- غزل ضربی (در دستگاه همایون) — باش تا پنجهٔ ناهید زند زخمه به چنگ
- باد خزان (در افشاری) — باد خزان وزان شد
- زن با هنر (سه‌گاه) — ۱
- غزل ضربی (در ماهور) — ز من نگارم خبر ندارد
- بخش اول - از کیومرث تا سربداران — پاسبانا تا به چند این مستی و خواب گران
- بخش سوم - از کریم خان زند تا مشروطه — اندرین فترت برآمد رایت سالار زند
- بخش دوم - از اتابکان فارس تا نادرشاه افشار — هم اتابیکان به ملک فارس چتر افراشتند
- بخش ۵ - صف ادارهٔ تأمینات و شرح زندان — مثل مردمان خطا نشود
- بخش ۳ - در مذمت مخدرات و مسکرات — باده و این همه ز باده بتر
- بخش ۱ - گفتار نخست در عظمت ذات باریتعالی و نقص ادراک بشر — ای نبرده کسی به کنه تو راه
- بخش ۲ - گفتار دوم در خلقت جهان — آن مهندس که این بنا پرداخت
- بخش ۴ - گفتار سوم سبب نظم کتاب — داشت امسال ماه فروردین