قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۵۷ — بسیار شنیدم من و دیدم بسیار
- شمارهٔ ۵۸ — تا تو نکنی بدشمن و دوست نظر
- شمارهٔ ۵۹ — با من ز قضای بد برآشفت دیار
- شمارهٔ ۶۰ — ای زلف تو از رخان من پرچین تر
- شمارهٔ ۶۲ — نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیر
- شمارهٔ ۶۱ — ای گشته به بیداد و بدی کردن چیر
- شمارهٔ ۶۴ — بنگر که چه گفت با دلم چشم، به راز
- شمارهٔ ۶۳ — چون کشته ببینی‌ام دو لب کرده فراز
- شمارهٔ ۶۵ — تب خاله مرا نمود معشوقه ز ناز
- شمارهٔ ۶۷ — نیمی ز دلم کبک شد و نیمی باز
- شمارهٔ ۶۹ — گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طراز
- شمارهٔ ۷۰ — آن بت که بهین لفظ بود دشنامش
- شمارهٔ ۶۸ — خاموش بوم تا نکند چندین ناز
- شمارهٔ ۷۱ — تا غایب شد بت از کنار شمنش
- شمارهٔ ۶۶ — گر روز قضا خدا ترا پرسد باز
- شمارهٔ ۷۲ — ای گشته به بیداد و بدی کردن فاش
- شمارهٔ ۷۶ — سه چیز ترا سه چیز داده است جمال
- شمارهٔ ۷۸ — گویند مرا به هِجر آن ماه چگل
- شمارهٔ ۷۷ — نسگالیده وصال آن مه نیک سگال
- شمارهٔ ۷۹ — چون ماه بود میان زین میر اجل
- شمارهٔ ۸۰ — تا کرد جهان زیر قلم میر اجل
- شمارهٔ ۷۳ — دندان تو و لب تو ای شهره رفیق
- شمارهٔ ۷۴ — چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلک
- شمارهٔ ۷۵ — دیدار بتان بیغش و دلشان غشناک