قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۱۰۷ — روی تو گل و بوی تو نسرین دارم
- شمارهٔ ۱۰۵ — تا همبر من نشسته‌ای خاموشم
- شمارهٔ ۱۱۰ — هر گه که ترا به طبع پاک انگارم
- شمارهٔ ۱۰۹ — بیمارم و ناردان لبت پندارم
- شمارهٔ ۱۰۶ — تا بندهٔ آن رخان تابنده شدم
- شمارهٔ ۱۱۱ — یک بوسه بدادی به من ای بت افزون
- شمارهٔ ۱۰۸ — افتادم در دام بتی سیم اندام
- شمارهٔ ۱۱۲ — آن زلف سیه بلای جانست ای جان
- شمارهٔ ۱۱۶ — در کار جهانیان گشاد است از تو
- شمارهٔ ۱۱۸ — خورشید بچهر و سرو بالائی تو
- شمارهٔ ۱۱۷ — ای دوست مرا به دشمنان دادی تو
- شمارهٔ ۱۲۰ — سرگشته و زار و بیقرارم بی تو
- شمارهٔ ۱۱۳ — از کبر دلا دست بعیوق مزن
- شمارهٔ ۱۱۴ — ای کام دل من و بلای حوران
- شمارهٔ ۱۱۹ — ای مایهٔ نیکوئی مقام دل تو
- شمارهٔ ۱۱۵ — بر چرخ جوانمرد شبیخون کردن
- شمارهٔ ۱۲۳ — ای دل صنمی برده قرار من و تو
- شمارهٔ ۱۲۴ — آن چشم نگر به ناز و خواب آلوده
- شمارهٔ ۱۲۱ — از دیده میان رود خونم بی تو
- شمارهٔ ۱۲۵ — گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاه
- شمارهٔ ۱۲۷ — برداشت بت من از سر آن چتر سیاه
- شمارهٔ ۱۲۸ — ای طره تو ز مشگ و از عنبر به
- شمارهٔ ۱۲۶ — تا دست من از دامن تو شد کوتاه
- شمارهٔ ۱۲۲ — پیوسته چو شمع در گدازم بی تو