قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۸۷ — تا کی ز فراق دوست فریاد کنم
- شمارهٔ ۸۱ — تا با تو شدم ز گردش دهر همال
- شمارهٔ ۸۸ — ما شاخ هوای تو ز دل برکندیم
- شمارهٔ ۸۳ — از طعنه و قول دشمن ای مهر گسل
- شمارهٔ ۸۲ — دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گل
- شمارهٔ ۸۴ — هم هست مرا هوای آن زلف بِخَم
- شمارهٔ ۸۵ — هر چند که بی بهانه دوری ز برم
- شمارهٔ ۸۶ — زان قد چو شمشاد بفریاد دلم
- شمارهٔ ۹۲ — هندو بچه ای ببرد از راه دلم
- شمارهٔ ۹۰ — ما دل ز هوای مهر تو ببریدیم
- شمارهٔ ۹۳ — کوشم که بپوشم اندوه نخروشم
- شمارهٔ ۹۱ — یکباره دل از هوای تو بگسستیم
- شمارهٔ ۹۴ — از بهر تو گنج خویشتن پالودم
- شمارهٔ ۹۵ — با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینم
- شمارهٔ ۸۹ — ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیم
- شمارهٔ ۹۶ — گویند مرا ز عشق آن تازه صنم
- شمارهٔ ۹۷ — تا دور شدی تو از من ای سرو روان
- شمارهٔ ۱۰۳ — یوسف‌رویی کز او فغان کرد دلم
- شمارهٔ ۱۰۴ — ما دل ز وفا و مهر تو برداریم
- شمارهٔ ۹۹ — چون بی‌تو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَم
- شمارهٔ ۱۰۰ — خواهم که همیشه با تو پیوسته بُوَم
- شمارهٔ ۹۸ — ای کرده به بند دوستی بسته دلم
- شمارهٔ ۱۰۱ — از بس که ز ناکسان رسید آزارم
- شمارهٔ ۱۰۲ — ای دوست بیا تا ره دیگر گیریم