کمال‌الدین اسماعیل
زندگی‌نامهٔ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار کمال‌الدین اسماعیل
شعرهای کمال‌الدین اسماعیل
- شمارهٔ ۱۰۴ - وله لیضآ یمدحه — کسی که دست چپ از دست راست داند باز
- شمارهٔ ۱۰۶ - و قال ایضآ یمدحه — ای هنر پروری که ذات ترا
- شمارهٔ ۱۰۹ - وقال ایضایمدح السلطان علاءالدنیا والدین تکش بن خوارزمشاه انارالله برهانه — ای ز رایت ملک و دین در نازش و در پرورش
- شمارهٔ ۱۰۷ - و قال ایضآ یمدح الصّدر السّعید رکن الدّین صاعد — زبان چگونه گشایم بذکر شکر و سپاس
- شمارهٔ ۱۰۳ - و قال ایضاً یمدحه — هزار جان مقدّس غریق نعمت و ناز
- شمارهٔ ۱۰۵ - وقال ایضاٌفی الموعظة — چه داری ای دل؟ از این منزل ستم برخیز
- شمارهٔ ۱۰۲ - وقال ایضاً یمدح الصّاحب الکبیر نظام الملک — چو بخت تیرۀ من روشنی نهاد آغاز
- شمارهٔ ۱۰۸ - و قال ایضآ یمدح الصّدر السّعید رکن الدّین صاعد — سزد که تا جور آید به بوستان نرگس
- شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضاً — بطالع سفر کردم اندر رکاب
- شمارهٔ ۱۱۰ - و قال ایضاً — بخشید خواجه دوش مرا اسب خاص خویش
- شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضاً — نکبت دانش است دولت موش
- شمارهٔ ۱۱۴ - و قال ایضاً یمدح الصدر السعید بهاء الدین عبدوس — زهی خجل ز معالیّ تو سپهر رفیع
- شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضاً فی صفة الفرس — ای ز انعام های گوناگون
- شمارهٔ ۱۱۱ - وقال ایضاً یمدح الامیر الکبیر السعّید ضیاء الدّین احمد بن ابی بکر البیا بانکی — درست گشت همانا شکستگّی منش
- شمارهٔ ۱۱۷ - و قال ایضا یمدح الصّدر رکن الدّین — هرگز کسی نداد بدینسان نشان برف
- شمارهٔ ۱۱۶ - و قال ایضاً یمدحه — یا کریماً فاق اعلی درجات الاوصاف
- شمارهٔ ۱۱۹ - و قال ایضاً — چارند گواه خواجه اسحق
- شمارهٔ ۱۱۸ - ایضاً له — ای کریمی که عیال کف دربار تواند
- شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضاً — غلّه کامسال خواجه داد مرا
- شمارهٔ ۱۲۱ - و قال ایضاً یمدحه — خدایان صدور جهان شهاب الدّین
- شمارهٔ ۱۲۳ - وله یمدح الصّاحب جلال الدّین — ماجرایی که میان من و گردون رفتست
- شمارهٔ ۱۲۲ - و قال ایضآ یمدح الصّذر السّعید رکن الدّین صاعد — ای در محیط عشقت، سر کشته نقطۀ دل
- شمارهٔ ۱۲۵ - وله ایضا یمدحه و یهنّیه بالزّفاف — چو خیل زنگ بیار استند صفّ جدال
- شمارهٔ ۱۲۴ - و له ایضا یمدح ملک الشّعراء رکن الدین دعوی دار — خیرمقدم، زکجا پرسمت ای باد شمال ؟