کمالالدین اسماعیل
زندگینامهٔ کمالالدین اسماعیل
کمالالدین اسماعیل فرزند جمالالدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیدهسرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمالالدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار کمالالدین اسماعیل
شعرهای کمالالدین اسماعیل
- شمارهٔ ۳۷ - وله یمدحه ببلد الری و بهنیه بالنیروز.! — بزرگوارا روزت همیشه نوروزست
- شمارهٔ ۳۶ - وله یمدحه ببلد الری و بهنیّه بالنیروز.! — بزرگوارا روزت همیشه نوروزست
- شمارهٔ ۳۰ - و له ایضاً یمدحه حین وصول بشارة انصافه — بوی فصل بهار می آید
- شمارهٔ ۳۵ - و قال ایضاً — عید جهان عید تو فرخنده باد
- شمارهٔ ۳۴ - و قال ایضاً یمدحه — درین جناب همایون که تا قیامت باد
- شمارهٔ ۳۳ - و قال ایضاً یمدحه — اصفهان خرّمست ومردم شاد
- شمارهٔ ۳۲ - و قال ایضاً — زبان و خاطر من رای افرین دارد
- شمارهٔ ۳۱ - و قال ایضاً یمدحه — ای خداوندی که القاب تو چون فصل الخطاب
- شمارهٔ ۴۱ - وله ایضاً فیه — دعاگو را توقّع بود صدرا
- شمارهٔ ۳۹ - وله ایضاً — ای طلعت تو عید بزرگ جهانیان
- شمارهٔ ۴۴ - وله فی الصّاحب شهاب الدّین عزیزان — اگر در حیّز عالم کسی هست
- شمارهٔ ۴۲ - ایضاً له یمدح الملک العادل اصفهبد المازندران — سپاهان رابهریک چنددولتها جوان گردد
- شمارهٔ ۴۳ - وله ایضاً فیه — فلک جنابا در آرزوی حضرت تو
- شمارهٔ ۴۰ - وله ایضآ یمدحه — درّی که چرخ بر طبق اسمان نهاد
- شمارهٔ ۳۸ - وله ایضاً یمدح الملک المعظم مظفرالدّین الاعظم — همیشه تازمین وآسمان باد
- شمارهٔ ۴۵ - وقال ایضایمدح الصّاحب السّعیدشرف الدّین معین الاسلام علی بن الفضل حین بناء المدرسة باصفهان — خدای عزّوجلّ هرچه درجهان آرد
- شمارهٔ ۵۱ - و قال ایضاً — خواجه از کبر آن پلنگ آمد
- شمارهٔ ۵۳ - و قال ایضاً — اگر چه صدر فخرالدّین کریمست
- شمارهٔ ۴۷ - و له ایضا یمدحه — ای خسروی که آتش تیغ تو روز کن
- شمارهٔ ۴۹ - و قال ایضآ یمدح الصّدر السّعید عمادالاسلام الخجندی — بر هر زمین که مردم چشمم گذار کرد
- شمارهٔ ۵۰ - و قال ایضاً بمدحه — فراق روی تو ما را بروی آن آورد
- شمارهٔ ۴۸ - وقال ایضاً یمدح الملک المعظّم مظفّرالدّین محمّد بن المبارز صاحب ایک — بحکمتی که خدای جهان مقدّرکرد
- شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا یمدحه — خدایگان وزیران جهان فضل و کرم
- شمارهٔ ۵۲ - وله ایضاً — هر که در...هلد بغا باشد