کمال‌الدین اسماعیل
زندگی‌نامهٔ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار کمال‌الدین اسماعیل
شعرهای کمال‌الدین اسماعیل
- شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح رکن الدّین صاعد گوید — ای از بسیط جاه تو گردون ولایتی
- شمارهٔ ۱۷۴ - و قال ایضا یمدحه — ای که در شیوۀ گوهر باری
- شمارهٔ ۱۸۱ - و قال ایضآ یمدحه — ای بتو مملکت و ملّت را
- شمارهٔ ۱۷۷ - و قال ایضآ یمدحه — ای نسیم لطفت عنبر سای
- شمارهٔ ۱۸۰ - وله ایضاً یمدحه ببلد النّشابور — جهان کرم پادشاه شریعت
- شمارهٔ ۱۷۶ - و له ایضاً یمدحه بعد وفات ابیه و یذکر جلوسه القضاء الرباسه — باقتصاد ارادت نهاد حکم خدای
- شمارهٔ ۱۷۸ - وله ایضا یمحدح — ای دل چو نیست صبر ترا برقرار پای
- شمارهٔ ۱۷۹ - فی النصیحة ویتخلص بمدح الامام شهاب الدین السهروردی — دلا بکوش که باقی عمر دریایی
- شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضاً — ما ترا حرمتی اگر داریم
- شمارهٔ ۱۸۶ - وله ایضاً — تنها هرگز نخورد خواجه
- شمارهٔ ۱۸۷ - وله ایضاً — نانیست درین جهان و آبی
- شمارهٔ ۱۸۹ - وله ایضاً — شاعران خوش حریفکان باشند
- شمارهٔ ۱۸۲ - وله ایضاً — زین پس نبیند این دل من روی خوشدلی
- شمارهٔ ۱۸۴ - وله فی مرثیة الصّدر رئیس الدّین محمود رحمه الله — دریغا که پژمرده شد ناگهانی
- شمارهٔ ۱۸۸ - و قال ایضآ یمدحه — ای زیاد دهنت در لب جان شیرینی
- شمارهٔ ۱۸۵ - و قال ایضاً یمدحه — بگویم و نکند رخنه در مسلمانی
- شمارهٔ ۱۹۲ - و قال ایضاً — بزرگوارا در انتظار بخشش تو
- شمارهٔ ۱۹۳ - وله ایضاً فیه — ای ز دستت آز را سرمایه‌ای
- شمارهٔ ۱۹۱ - وله فی مدیحه و یصف الرّمد — ای آنکه نکرد عقل دانایی
- شمارهٔ ۱۹۰ - وقال ایضاً فی الموعظة والنصیحة — مرا دلیست ز انواع فکر سودایی
- شمارهٔ ۲ - وله ایضا — دی چو بشنیدم که کرد از ناگهان اسبت خطا
- شمارهٔ ۴ - ایضا له — ایا صدری که شد پیش ضمیرت
- شمارهٔ ۳ - ایضا له — ای که بر خدمت تو کردم وقف
- شمارهٔ ۱ - فی شهاب الدّین عزیزان — جهان دانش و معنی ، شهاب الدّین تویی آنکس