خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۱۵ — آیا چه خوش بود بگه صبح در چمن
- شمارهٔ ۱۶ — سرو قبا پوش من قباش بگردان
- شمارهٔ ۱۷ — اگر نام یارم ندانی که چیست
- شمارهٔ ۱۸ — نسخهای مصحّف مغلوب
- شمارهٔ ۱۹ — تصحیف شکوفه را بدست آر
- شمارهٔ ۲۰ — بدری که بود در شب گیسوش قمر
- شمارهٔ ۱۳ — سر سگ بر کفن و باقیش مضاعف گردان
- شمارهٔ ۱۴ — دندان کلب چون شکنی جز وقالبش
- شمارهٔ ۲۳ — نام آن لاله روی عنبر موی
- شمارهٔ ۲۵ — شست در هنگامه می باید فکند
- شمارهٔ ۲۴ — کاف را بستان و در زا ضرب کن
- شمارهٔ ۲۶ — معین با تو گفتم گر بدانی
- شمارهٔ ۲۷ — با زرده ی خایه یارکن ضم
- شمارهٔ ۲۲ — قلب قلب قلب با قلب جگر
- شمارهٔ ۲۸ — پس نام پیمبری بدست آر
- شمارهٔ ۲۱ — کام جانم هیچ می دانی که چیست
- شمارهٔ ۳۴ — نیزه ی مقلوب را تصحیف کن
- شمارهٔ ۳۵ — در دست بردار پدر بین
- شمارهٔ ۳۶ — چو سر برزد از برج شیر آفتاب
- شمارهٔ ۳۳ — نیمه دخنه بفکن از ار زیز
- شمارهٔ ۳۰ — آنک مرغ جان مشتاقان اسیر دارم اوست
- شمارهٔ ۲۹ — کسی که زربکسان داد و دستگیری کرد
- شمارهٔ ۳۱ — بدری که سایه بر سرش افکنده است شب
- شمارهٔ ۳۲ — یاری که نام او نتوان گفت پیش کس