اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۰۰ — دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کرد
- غزل شمارهٔ ۲۰۱ — ای سنگدل، به حق وفا کز وفا مگرد
- غزل شمارهٔ ۲۰۳ — پیری که پریرم ز مناجات بر آورد
- غزل شمارهٔ ۲۰۵ — سوز تو شبی بسازم آورد
- غزل شمارهٔ ۲۰۴ — هر کس که در محبت او دم برآورد
- غزل شمارهٔ ۲۰۶ — بی تو دل من دمی قرار نگیرد
- غزل شمارهٔ ۲۰۷ — صفات قلندر نشان برنگیرد
- غزل شمارهٔ ۲۰۲ — عشق بی‌علت ترنج دوستی بار آورد
- غزل شمارهٔ ۲۱۲ — دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزد
- غزل شمارهٔ ۲۱۳ — زلف را تاب دام و خم برزد
- غزل شمارهٔ ۲۱۵ — مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزد
- غزل شمارهٔ ۲۱۴ — چو میل او کنم، از من به عشوه بگریزد
- غزل شمارهٔ ۲۰۸ — چو دل شد زان او هرگز نمیرد
- غزل شمارهٔ ۲۰۹ — تیر از کمان به من اندازد
- غزل شمارهٔ ۲۱۱ — چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازد
- غزل شمارهٔ ۲۱۰ — رخش، روابود، ار اسب دلبری تازد
- غزل شمارهٔ ۲۱۹ — هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسد
- غزل شمارهٔ ۲۱۸ — تویی که از لب لعلت گلاب می‌ریزد
- غزل شمارهٔ ۲۱۷ — فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزد
- غزل شمارهٔ ۲۲۳ — آنکه دلم برد و جور کرد و جدا شد
- غزل شمارهٔ ۲۱۶ — اگر جان را حجاب تن ز پیش کار برخیزد
- غزل شمارهٔ ۲۲۱ — با زلف او مردانگی باد صبا را می‌رسد
- غزل شمارهٔ ۲۲۲ — حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسد
- غزل شمارهٔ ۲۲۰ — جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟