اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- رباعی شمارهٔ ۶۴ — خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد
- رباعی شمارهٔ ۶۱ — گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
- رباعی شمارهٔ ۶۳ — ما پرتو جوهر روانیم و خرد
- رباعی شمارهٔ ۶۶ — در باغ شدی، سرو سر افشانی کرد
- رباعی شمارهٔ ۶۲ — گل شرم چمن به هیچ رویی نبرد
- رباعی شمارهٔ ۶۰ — ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون برد
- رباعی شمارهٔ ۵۹ — آن مه، که ز شعر زلف ذیلی دارد
- رباعی شمارهٔ ۶۵ — زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کرد
- رباعی شمارهٔ ۷۲ — مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشد
- رباعی شمارهٔ ۷۴ — زلف تو ز بالای تو مهجور نشد
- رباعی شمارهٔ ۷۳ — تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟
- رباعی شمارهٔ ۶۷ — بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟
- رباعی شمارهٔ ۶۹ — گل بار دگر لاف صفا خواهد زد
- رباعی شمارهٔ ۶۸ — خالی که رخ تو آشکارش پرورد
- رباعی شمارهٔ ۷۱ — کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟
- رباعی شمارهٔ ۷۰ — خال زنخت تیر گناه اندازد
- رباعی شمارهٔ ۷۵ — لب نیست که از مراغه پر خنده نشد
- رباعی شمارهٔ ۷۶ — صافی چو ترا دید روان می‌نالد
- رباعی شمارهٔ ۷۷ — لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
- رباعی شمارهٔ ۷۹ — مه روی ترا ز مهر، مه میداند
- رباعی شمارهٔ ۷۸ — از نوش جهان نصیب من نیش آمد
- رباعی شمارهٔ ۸۲ — اقبال تمام پاک دینان دارند
- رباعی شمارهٔ ۸۰ — صدرا، دل دشمن تو در درد بماند
- رباعی شمارهٔ ۸۱ — دلها همه از شرح جمالت مستند