اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - وله نورالله قبره — گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - وله سترالله عیوبه — ای روزه‌دار، اگر تو یک ریزه راز داری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - وله بردالله مضجعه — کردم اندیشه تاکنون باری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - وله علیه الرحمه — جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - وله سترالله عیوبه — هرگز به جان فرا نرسی بی‌فروتنی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ - فی منقبة امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب کرم الله وجهه — بر کوفه و خاک علی، ای باد صبح ار بگذری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - وله نورالله قبره — عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - وله نورالله قبره — گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - وله غفرالله ذنوبه — اگر حقایق معنی به گوش جان شنوی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا — چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویدایی
- شمارهٔ ۱ - له ایضا - (کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت - در پس این پرده نهان بود، یافت) — تا به کنون پرده‌نشین بود یار
- شمارهٔ ۲ - وله ایضا (من و آن دلبر خراباتی - فی طریق الهوی کمایاتی) — در خرابات عاشقان کوییست
- شمارهٔ ۲ - وله ایضا — هر شبی تا به سحر زار بگریم ز غمت
- شمارهٔ ۱ - در آرزوی کعبه و زیارت مرقد رسول — هوس کعبه و آن منزل و آن جاست مرا
- رباعی شمارهٔ ۱ — چون یاد کنم طبع طربناک ترا
- رباعی شمارهٔ ۲ — گر آدمیی دور شو از دمدمه‌ها
- رباعی شمارهٔ ۵ — شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوخت
- رباعی شمارهٔ ۶ — گر راست روی محرم جان سازندت
- رباعی شمارهٔ ۸ — این فرع که دیدی همه از اصلی خاست
- رباعی شمارهٔ ۹ — دلدار مرا در غم و اندوه بکاست
- رباعی شمارهٔ ۴ — ای میل دل من به جهان سوی لبت
- رباعی شمارهٔ ۱۰ — قدش به درخت سرو می‌ماند راست
- رباعی شمارهٔ ۳ — هستیم به امید تو چون دوش امشب
- رباعی شمارهٔ ۷ — در کارگه غیب چو نقاش نخست