اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- رباعی شمارهٔ ۱۷ — خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماست
- رباعی شمارهٔ ۱۸ — از لعل تو کام دل و جان نتوان خواست
- رباعی شمارهٔ ۱۳ — کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟
- رباعی شمارهٔ ۱۴ — جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟
- رباعی شمارهٔ ۱۲ — جانا، تو به حسن اگر نلافی پیداست
- رباعی شمارهٔ ۱۱ — با روی تو آفتاب صافی تیره است
- رباعی شمارهٔ ۱۵ — یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست
- رباعی شمارهٔ ۱۶ — ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماست
- رباعی شمارهٔ ۲۱ — خالی که به شیوه پای بست لب تست
- رباعی شمارهٔ ۲۲ — اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟
- رباعی شمارهٔ ۲۳ — آتش تپش از جان به تابم بردست
- رباعی شمارهٔ ۲۴ — ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دست
- رباعی شمارهٔ ۲۵ — زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست
- رباعی شمارهٔ ۱۹ — در سینه ز دست دل جگر تابیهاست
- رباعی شمارهٔ ۲۰ — غافل مشو، ای دل، که نیازم با تست
- رباعی شمارهٔ ۲۶ — حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
- رباعی شمارهٔ ۲۸ — شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
- رباعی شمارهٔ ۲۹ — کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
- رباعی شمارهٔ ۳۰ — رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست
- رباعی شمارهٔ ۳۲ — بر سبزه نشست می‌پرستان چه خوشست!
- رباعی شمارهٔ ۳۱ — زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشست
- رباعی شمارهٔ ۳۴ — بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگست
- رباعی شمارهٔ ۲۷ — ابر آن نکند که این جلب زن کردست
- رباعی شمارهٔ ۳۳ — ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست