مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۴۲۲ — میدان که درون تو مثال غاریست
- رباعی شمارهٔ ۴۲۴ — می‌گفت یکی پری که او ناپیداست
- رباعی شمارهٔ ۴۲۳ — می‌گریم زار و یار گوید زرقست
- رباعی شمارهٔ ۴۲۵ — مینال که آن ناله شنو همسایه است
- رباعی شمارهٔ ۴۲۷ — ناگه ز درم درآمد آن دلبر مست
- رباعی شمارهٔ ۴۲۸ — نه چرخ غلام طبع خود رایهٔ ماست
- رباعی شمارهٔ ۴۲۶ — ناگاه بروئید یکی شاخ نبات
- رباعی شمارهٔ ۴۲۹ — نی با تو دمی نشستنم سامانست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۰ — نی بی‌زر و زور شه سپه بتوان داشت
- رباعی شمارهٔ ۴۳۲ — هجران خواهی طریق عشاقانست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۱ — هان ای دل خسته روز مردانگیست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۳ — هر جان عزیز کو شناسای رهست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۵ — هر چند به حلم یار ما جورکش است
- رباعی شمارهٔ ۴۴۰ — هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۷ — هرچند فراق پشت امید شکست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۹ — هر درویشی که در شکست خویش است
- رباعی شمارهٔ ۴۴۴ — هر روز به نو برآید آن دلبر مست
- رباعی شمارهٔ ۴۴۳ — هر ذره و هر خیال چون بیداریست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۸ — هرچند که بار آن شترها شکر است
- رباعی شمارهٔ ۴۴۱ — هر ذره که در هوا و در کیوانست
- رباعی شمارهٔ ۴۴۵ — هر روز حجاب بیقراران بیش است
- رباعی شمارهٔ ۴۳۴ — هر جان که از او دلبر ما شادانست
- رباعی شمارهٔ ۴۳۶ — هر چند شکر لذّت جان و جگر است
- رباعی شمارهٔ ۴۴۲ — هر ذره که در هوا و در هامون است