مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۹۳ — مهمان توام ای جان زنهار مخسب امشب
- غزل شمارهٔ ۲۹۲ — زان شاهد شکرلب زان ساقی خوش‌مذهب
- غزل شمارهٔ ۲۹۵ — الا ای روی تو صد ماه و مهتاب
- غزل شمارهٔ ۲۹۷ — ای در غم تو به سوز و یارب
- غزل شمارهٔ ۲۹۹ — یا وصال یار باید یا حریفان را شراب
- غزل شمارهٔ ۲۹۴ — بریده شد از این جوی جهان آب
- غزل شمارهٔ ۳۰۱ — هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب
- غزل شمارهٔ ۲۹۸ — آه از این زشتان که مه‌رو می‌نمایند از نقاب
- غزل شمارهٔ ۳۰۰ — کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب
- غزل شمارهٔ ۲۹۰ — بی یار مهل ما را بی‌یار مخسب امشب
- غزل شمارهٔ ۲۹۱ — ای خواب! به جان تو! زحمت بِبَری امشب
- غزل شمارهٔ ۲۹۶ — مخسب ای یار مهمان دار امشب
- غزل شمارهٔ ۳۱۱ — زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب
- غزل شمارهٔ ۳۰۳ — مجلسی خوش کن از آن دو پاره چوب
- غزل شمارهٔ ۳۰۷ — کار همه محبان همچون زرست امشب
- غزل شمارهٔ ۳۰۵ — آواز داد اختر بس روشن‌ست امشب
- غزل شمارهٔ ۳۱۰ — بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب
- غزل شمارهٔ ۳۰۴ — هیچ می‌دانی چه می‌گوید رباب؟
- غزل شمارهٔ ۳۱۲ — به جان تو که مرو از میان کار مخسب
- غزل شمارهٔ ۳۰۹ — واجب کند چو عشق مرا کرد دل خراب
- غزل شمارهٔ ۳۰۸ — خوابم ببسته‌ای بگشا ای قمر نقاب
- غزل شمارهٔ ۳۱۳ — رباب مشرب عشقست و مونس اصحاب
- غزل شمارهٔ ۳۰۶ — رغبت به عاشقان کن ای جان صدر غایب
- غزل شمارهٔ ۳۰۲ — در هوایت بی‌قرارم روز و شب